.

به ورد پرس نقلِ مکان کردم !

2010-09-26T22:04:00.003+03:00

بعد از گذشتِ چند سال وبلاگ نویسی و امتحان در سرویسهای مختلف وبلاگ نویسی به ورد پرس نقل مکان می کنم و در آنجا ادامه خواهم داد

آدرسِ جدیدِ تارنمای من؛ "کلیک نمایید"

اگر یک با یک برابر بود!

2010-09-13T23:30:00.006+03:00

معلم پای تخته داد میزد

صورتش از خشم گلگون بود

و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود

ولی آخر کلاسی‏ها،

لواشک بین خود تقسیم میکردند

وان یکی در گوشه‏ای دیگر جوانان را ورق میزد

برای آنکه بیخود های و هو میکرد و با آن شور بی‏پایان

تساوی‏های جبری را نشان میداد

با خطی خوانا، بروی تخته‏ای کز ظلمتی تاریک

غمگین بود

تساوی را چنین نوشت:یک با یک برابر است

از میان جمع شاگردان یکی برخاست،

همیشه یک نفر باید برخیزد…

به آرامی سخن سر داد:

تساوی اشتباهی فاحش و محض است

نگاه بچه‏ها ناگه به یکسو خیره گشت

و معلم مات برجا ماند

و او پرسید:اگر یک فرد انسان، واحد یک بود

آیا باز هم یک با یک برابر بود؟

سکوت مدهشی بود و سوال سخت.

معلم خشمگین فریاد زد آری برابر بود

و او با پوزخندی گفت:

اگر یک فرد انسان، واحد یک بود

آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود آنکه

قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پایین بود

اگر یک فرد انسان واحد یک بود

آنکه صورت نقره‏گون چو قرص مه میداشت بالا بود

وان سیه چرده که مینالید پایین بود؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

این تساوی زیر و رو میشد

حال میپرسم، یک اگر با یک برابر بود

نان و مال مفت‏خواران از کجا آماده میگردید؟

یا چه کس دیوار چین‏ها را بنا میکرد؟

یک اگر با یک برابر بود

پس که پشتش زیر بار فقر خم میشد؟

یا که زیر ضربت شلاق له میگشت؟

یک اگر با یک برابر بود

پس چه کس آزادگان را در قفس میکرد؟

معلم ناله آسا گفت:

بچه‏ها در جزوه‏های خویش بنویسید:

یک با یک برابر نیست…

خسرو گلسرخی

ایران به روایت تاریخ - بیستَ هشتم اَمرداد ماه

2010-08-20T18:15:00.005+03:00

و به اين سان حكومت دكتر مصدق را ساقط كردند ـ آگوست، ماهی که در طول تاریخ در آن چند حادثه شوم در ایران روی داد

اگر تاريخ طولاني ميهن را مرور كنيم مي بينيم كه درایران ـ زمان وقوع بيشتر رويدادهاي شوم، ماه ميلادي آگوست (دهم امرداد تا نهم شهريور) بوده است كه سياهترين آنها تصرف ايران به دست اسكندر در آگوست 330 پيش از ميلاد، امضاء قرارداد تقسيم ايران به دو منطقه نفوذ ميان انگلستان و روسيه در 31 آگوست 1907، امضاي قرارداد وثوق الدوله با انگلستان معروف به قولنامه فروش ايران در 9 آگوست 1919، ورود نيروهاي نظامی انگلستان و شوروی به ايران در 25 آگوست 1941 و سپس اشغال نظامي آن به مدت چهار سال و بالاخره براندازي حكومت منتخب مردم در 19 آگوست 1953 (28 امرداد 1332، روزي چون امروز). براندازي 28 امرداد در عین حال ضربه بزرگي به دمكراسي در تاريخ دو هزار و ششصد ساله آن بشمار آورده شده است. انگلستان و آمریکا طرّاحان اصلی نقشه براندازی بشمار آورده شده اند.
خيابانهاي تهران از بامداد 27 امرداد تقريبا خلوت شده بود و اين، فرصت مناسبي به «كِرمپت روزولت» مأمور انجام طرح براندازي(موسوم به ajax) داده بود كه با كمك عوامل انگلستان و وابستگان داخلي و كساني كه با تغيير حكومت درهاي مقام، قدرت، پول و فرصتهاي ديگر را به روي خود باز مي كردند دست به اقدام بزند، و اين عوامل از طريق پخش قسمتي از پول نقدي را که دريافت کرده بودند ميان اوباش تهران و گروهي از چاقوكشان و باج خورهاي محله بدنام (شهرنو)، آنان را به خيابانها بياورند. عده اي از افسران نيروهاي مسلح ـ شاغل و بازنشسته ـ هم كه بسياري شان از پيش در ساختمان سفارت آمريكا پناهنده شده بودند به آنان پيوستند و بر ضد حكومت دكتر مصدق به تظاهرات پرداختند و دست به تخريب زدند و ساختمان چند روزنامه هوادار نخست وزير را آتش زدند.
در اين ميان عده اي از اين افراد و نيز گروهي از نظاميان به خانه دكتر مصدق در خيابان كاخ جنوبي (فلسطين) كه در عين حال دفتر كار او نيز بود حمله بردند كه از اين خانه دسته اي نظامي به رياست سرهنگ ممتاز (فرمانده تيپ کوهستاني) دفاع مي كرد. در اين محل، زد و خورد ميان طرفين ساعتها طول كشيد كه همراه با تلفات بود و اين امر فرصت خوبي براي دكتر مصدق و ساكنان خانه او و حاضران در آنجا فراهم آورد تا از طريق ديوار به منازل اطراف بروند.
سرانجام خانه تصرف و غارت شد و با انتقال سرلشكر فضل الله زاهدي ـ كه او را در يك تانك پنهان كرده بودند ـ به باغ بيسيم (راديو تهران واقع در چهار راه سيدخندان و محل كنوني وزارت پست و تلگراف كه آن زمان در خارج از شهر بود) و نطق او از راديو و پخش نامه نخست وزير شدنش، كودتا پيروز شد و .... دکتر مصدق قبلا زاهدي را بازنشسته کرده بود.
«كِرميت روزولت» رئيس دفتر «سيا» در خاورميانه كه قبلا با چرچيل نخست وزير وقت انگلستان ملاقات و در اين زمينه مذاکره كرده بود چند سال پيش در كتابي در توجيه عمل خود، نوشت كه اگر اين اقدام صورت نمي گرفت ايران تا كمونيست شدن فاصله اي نداشت و همه تدابير آمريکا براي محاصره و در قفس انداختن شوروي و کمونيسم نقش بر آب مي شد.
کرميت نوه تئودور روزولت رئيس جمهوري اسبق آمريکا بود که هشتم ژوئن سال 2000 در 84 سالگي درگذشت. وي کارشناس امور خاورميانه بود و در دفتر مطالعات استراتژيک آمريکا کار مي کرد که پس از تصويب قانون ايجاد «سيا» بيشتر وظايف و کارکنان آن از جمله کرميت (کيم ) به آن انتقال يافته بودند. کرميت پس از ملاقات با چرچيل که از بدو ملي شدن نفت ايران دولت آمريکا را براي مشارکت در براندازي حکومت دکتر مصدق زير فشار قرار داده بود سوم آگوست (16 روز پيش از 28 امرداد) وارد ايران شده بود و چند بار با شاه ملاقات کرده بود. از آنجا که انگلستان از ترسو و دو دل بودن شاه آگاهي قبلي داشت و اين موضوع را با مقامات آمريکايي در ميان گذارده بود شاپور ريپرتر ،ژنرال شوارتسکف (دوست شاه) و اشرف خواهر او در همين ماه به تهران فرستاده شده بودند تا وي را از هرگونه ترديد خارج سازند و نخست وزير شدن ژنرال زاهدي که در دوران جنگ جهاني دوم نزد انگليسي ها در فلسطين بود از سوي همين گروه به شاه پيشنهاد شده بود.

با دستگيري سرهنگ نصيري که مامور ابلاغ نخست وزيري زاهدي به دکتر مصدق بود و ريختن مردم به خيابانها به حمايت از مصدق، برنامه براندازي در آستانه شکست قرار گرفته بود که کرميت به شاه پيشنهاد خروج از کشور را داد و اصرار لوي هندرسون (سفير وقت آمريکا در تهران) به مصدق که اگر خيابانها را خلوت نکند کارکنان سفارت آمريکا را از تهران خارج خواهد ساخت و قبول آن از سوي مصدق، طرح آژاکس از شکست نجات يافت و حکومت دمکراتيک و ملّي دکتر مصدق برانداخته شد. طبق اسناد، پس از شکست ماموريت سرهنگ نصيري (بعدا سپهبد) در ابلاغ انتصاب نخست وزيري زاهدي به دکتر مصدق که آن را غير قانوني اعلام کرد و نصيري بازداشت شد، کرميت روزولت از پيروزي طرح (نهايتا و حتي در صورت اجرا) مايوس شد و اين موضوع را به واشنگتن و شعبه سازمان جاسوسي انگلستان در قبرس اطلاع داد و اين بار، اين عوامل انگلستان در تهران بودند که به دستور سازمان جاسوسي اين کشور وسيعا وارد عمل شدند و طرح آژاکس را نجات دادند. يکي از کارهاي عوامل انگلستان راه انداختن دسته هاي بدل (دروغين) توده اي در خيابانها و آتش زدن محل کسب و کار مردم عادي و کندن تابلو هاي نام خيابانها و ... به منظور تحريک مردم بر ضد کمونيسم و چپهاي طرفدار دکتر مصدق بود.
نوشته اند که پس از بازگشت شاه به قدرت، در ملاقاتي با کِرميت روزولت به وي گفته بود که تاج و تخت خود را مديون او و ارتش مي داند. روزولت در سال 1958 از عضويت «سيا» کناره گيري کرد و وارد امور و معاملات نفت شد! و بارها به خاور ميانه سفر کرد.
با وجود اين كه گفته شده كه اسناد «سيا» در اين زمينه مفقود شده است! درباره اين رويداد كه مسير تاريخ ايران و سرنوشت ايرانيان را تغيير داد كتاب هاي متعدد به زبان هاي مختلف نوشته شده و در دسترس است. اين نوشته ها به نقش پول و تطميع در براندازي ها اشاره مي کنند که اين عامل در براندازي دولت دکتر مصدق نيز موثر بود و بسياري از آنان که در اجراي توطئه براندازي 28 امرداد 1332 برضد دکتر مصدق اقدام کرده بودند قبلا پول گرفته بودند. از اين نوشته ها چنين بر مي آيد که نگراني انگلستان از ادامه حکومت دکتر مصدق از اين لحاظ بود که نه تنها دست غرب از منابع نفت کوتاه مي شد بلکه جنبش هاي ناسيوناليستي در کشورهايي که بعدا جهان سوم خوانده شدند گسترش مي يافت و به آقايي اروپاييان که پس از سفر کلمبوس به قاره آمريکا و سفر دريايي آلبوکرک به هند آغاز شده بود پايان مي يافت و جمهوري شدن مصر نمونه آن بود که بانيانش اعتراف کرده بودند که از جنبش دکتر مصدق الهام گرفته بودند. براي دولت آمريکا، در آن زمان محاصره شوروي و جلوگيري از گسترش کمونيسم در اولويت قرار داشت و مقامات انگليسي و در صدر آنان چرچيل مي کوشيدند که دائما دولت آمريکا را از کمونيست شدن ايران بترسانند و سرانجام موفق شدند. با وجود اين، بسياري از آمريکائيان از اين که دولتشان کمک به براندازي يک دولت دمکراتيک و منتخب مردم کرد خرسند نبوده اند و نمي خواهند آن را به ياد آورند. بانو آلبرايت وزير امور خارجه دهه 1990 آمريکا (دولت بيل کلينتون) از رويداد براندازي دولت مصدق ابراز تاسف کرد.

فاجعه حريق سينماي ركس آبادان در سال انقلاب
28 امرداد 1357 ((19 آگوست 1978)، در ساعات شب سينما ركس شهر آبادان آتش گرفت و بيش از نيمي از تماشاگران فيلم (طبق گزارشهاي روز بعد مطبوعات تهران 400 تا 600 تن) كشته شدند. در لحظه وقوع حريق که «عمدي» تشخيص داده شد و بعدا يک توطئه معرفي گرديد، بيش از هفتصد تن در حال تماشاي فيلم سينمايي بودند. علت سنگين بودند تلفات، قفل بودن درهاي خروجي (در زمان وقوع حريق) اعلام شده بود. هنوز جزئيات عمل و عامل يا عاملين اين حريق كه باعث تسريع در تغيير مقامهاي بالاي دولتي، تشديد فعاليتهاي انقلابي و تضعيف هرچه بيشتر نظام وقت و [به اظهار برخي] قطع اجراي طرحهاي تازه شاه براي حفظ نظام سلطنتي شد به درستي روشن و اعلام نشده است. يک هفته پس از اين حادثه که ايرانيان را سخت متاثر ساخته بود نخست وزير وقت تغيير کرد و ....

جسد يكي از تماشاگران فيلم - مشاهده اين جسد شدت اين فاجعه انساني را نشان مي دهد

سالن سينما ركس پس از حريق مرگبار به اين صورت درآمد

منبع نوشت ؛
با سپاس فراوان از Iranian History

کارگران مشغول کارند!

2010-07-26T19:12:00.001+03:00

ایران به روایت تاریخ - هفتم تیرماه

2010-06-28T21:18:00.003+03:00

پناهنده شدن امپراتور شكست خورده هند به ايران

بيست و هشتم ژوئن سال 1540 ميلادي به دربار قزوين- پايتخت آن زمان ايران- خبر رسيد كه همايون شاه امپراتور هند قصد پناهنده شدن به ايران (دربار شاه طهماسب صفوي) را دارد. همايون شاه در جنگ هفدهم ماه مي آن سال، از يك خان پشتون (افغان) شكست خورده بود و چون در دهلي هم معارضان و مخالفان فراوان داشت ترجيح داده بود كه به ايران بيايد و پناهنده شود. در آن روز شاه طهماسب قصد ديدار از زنجان را داشت که اين خبر را دريافت کرد.

شاه طهماسب يكم پس از ورود همايون شاه به قزوين و ديدار و مذاکره، سپاهي در اختيار او قرار داد و همايون شاه با كمك اين سپاه، تاج و تخت خود را بازيافت و اين امر به بسط نفوذ فرهنگي ايران در هند انجاميد كه بيش از دو قرن (تا سلطه انگليسي ها بر هند) ادامه داشت. تا زمان سلطه انگلیسی ها بر هندوستان (نیمه قرن نوزدهم)، فارسی زبان رسمی دربار امپراتوران هند و زبان مکاتبات رسمی این کشور بود که بعدا زبان انگلیسی جایش را گرفت.

پيام ترومن و نهرو به مصدق ـ اخطار دکتر مصدق به سازمان ملل ـ حمايت نظاميان از برنامه هاي مصدق ـ نگراني واشنگتن از تحرک مسکو

هفتم تيرماه سال 1330، تهران كانون خبر بود؛ وزير امور خارجه وقت آمريكا اعلام كرده بود كه ترومن رئيس جمهوري اين كشور پيام ارسالي دكتر مصدق را خوانده و آمريكا در مسئله نفت مداخله نخواهد كرد. تنها انتظار دارد به همان گونه كه دكتر مصدق نوشته است، ايران برسر قول خود كه فروش نفت به مشتريان ادامه خواهد يافت استوار باشد. پانديت نهرو نخست وزير هند هم در اين روز به دكتر مصدق پيام فرستاده بود كه دولت هند تنها نگران وضعيت مصرف كنندگان جهاني نفت است.

در همين روز در پي جا به جايي نيروهاي انگليسي در منطقه و نزديك شدن يك ناو جنگي انگليسي به آبادان، سرلشكر حسن ارفع و گروهي ديگر با دادن آگهي به روزنامه ها حمايت خود را از نخست وزير و برنامه هاي او اعلام كرده بودند.

مهندس مهدي بازرگان نيز در اين روز در خوزستان بر صندلي «دريك» رئيس شركت نفت انگلستان (بي پي) كه از او خلع يد شده بود نشست و به اداره امور مربوط به نفت پرداخت. اواخر وقت اين روز دكتر مصدق در پيامي به سازمان ملل و اعضاي آن اخطار كرد كه فراموش نكنند ضعف جامعه ملل باعث جنگ جهاني دوم شد و اين درسي است كه بايد نگذارند حقوق ملي كشور ها نقض شود.

در همين شب گزارش رسيد كه دولت شوروي با توجه به استقرار نيروهاي انگليسي در عراق ـ در نزديكي مرز ايران و ورود يك ناو انگليسي به شط العرب به چند واحد هوايي خود دستور جا به جايي داده است. اين گزارش دولت آمريكا را نگران ساخت و همين نگراني باعث شد كه بعدا از انگلستان بخواهد كه از فكر تعرض نظامي به ايران منصرف شود و كاري نكند كه دولت مسكو بهانه براي مداخله در خاور ميانه به دست آورد. در آن زمان آمريكا درگير جنگ كره بود.

سالروز کشته شدن 72 تن از برجستگان جمهوری اسلامی ايران ـ نظر فیلسوف آمریکایی

هفتم تير 1360 (28 ژوئن 1981) انفجار بمبي که در يک کيف دستي قرارداده شده بود مقر دفتر مرکزي حزب جمهوري اسلامي در تهران (نزديك چهار راه سرچشمه ـ ساختمان دبستان سعدی سابق) را ويران ساخت كه ضمن آن 72 تن از برجستگان نظام اسلامي جان باختند. این بمب در تشست مقامات حزب منفجر شده بود. آيت الله محمد حسینی بهشتي رئیس قوه قضایی و دبیر کل حزب، چهار عضو کابینه و 27 نماینده وقت مجلس ازجمله مقتولان این توطئه بودند. هاشمي رفسنجاني در اين انفجار آسيب نديد زیراکه اندکی پیش از انفجار برای انجام یک مکالمه تلفنی از اطاق مذاکرات خارج شده و در اطاق دیگر بود. روز پیش از این رویداد (ششم تیرماه) آيت الله سيدعلي حسيني خامنه اي (در آن زمان 42 ساله، حجت الاسلام، امام جمعه تهران و نماينده ولي فقيه در شوراي عالي دفاع) در مسجد ابوذر، نه چندان دور از ميدان راه آهن تهران بر اثر انفجار بمبي كه در يك دستگاه ضبط صوت قرار داده شده بود مجروح شده بود. دو ماه پس از رویداد هفتم تیرماه، سی ام آگست 1981 (هشتم شهریور) انفجاری دیگر در جلسه شورای امنیت کشور رویداد که ضمن آن محمدعلی رجایی رئیس جمهور و جواد باهنر نخست وزیر وقت جان سپردند. در رابطه با هر سه رویداد، مقامات جمهوری اسلامی ایران انگشت اتهام را به سوی سازمان مجاهدین خلق گرفتند. با توجه به انحلال حزب جمهوری اسلامی (متعاقب انفجار هفتم تیر) و تغییرات دیگر، شایعه ای هم به گوش خورد که اختلاف نظرهایی در میان مقامات ارشد وقت وجود داشت.

دونالد دیویدسون (1917 ـ 2003) فیلسوف آمریکایی و استاد وقت دانشگاه کالیفرنیا (شاخه برکلی) همان زمان، وقوع این رویدادهای تهران را آغاز دوره ای نوین در نظام اسلامی ایران خوانده و گفته بود که با این رویدادها، گروههای سیاسی فعّال در انقلاب 1978 ـ 1979 ایران (سال 1357 هجری) و عمدا چپگراها حذف می شوند که طرد آنها از نوامبر 1979 (زمان تصرّف سفارت آمریکا) و با کناررفتن مهدی بازرگان آغاز شده است. وی پیش بینی کرده بود که انقلاب ایران در همان چارچوب حکومت فائقه ولی فقیه مراحل دیگری را طی خواهد کرد از جمله انتقال تدریجی اختیارات اجرایی، نخست به روحانیون شیعه، سپس به برجستگان سپاه پاسدار انقلاب (سپاه و بسیج) و آنگاه به یک و یا چند ژنرال انقلاب پیرو ولایت فقیه و مورد تایید این مرجع شیعه؛ درست به همانصورت که در انقلاب فرانسه مشاهده شد. وی همچنین پیش بینی کرده بود که نظام جمهوری اسلامی پس از درگذشت آیت الله خمینی و در طول زمان دچار برخي تضادهاي داخلی خواهد شد.

منبع نوشت ؛

با سپاس فراوان از Iranian History

ایران به روایت تاریخ - ششم تیرماه

2010-06-27T13:13:00.003+03:00

روزي كه ايرانيان دوباره بر سراسر ايران حاكم شدند

ايالت كرمان 27 ژوئن سال 967 ميلادي (ششم تيرماه) به متصرفات فناخسرو ديلمي پيوست. در آن زمان ايالت كرمان كه جنوب آن را خليج فارس و درياي عمان تشكيل مي داد به مراتب وسيعتر از امروز بود. با پيوستن كرمان به قلمرو عضدالدوله، سراسر ايران داراي حكومت هاي ايراني شد كه سامانيان و آل بويه سهم بيشتري داشتند. قلمرو عضدالدوله پس از پيوستن كرمان، شامل سراسر جنوب و مركز ايران بود.

فناخسرو معروف به عضدالدوله پسر ركن الدوله در اصفهان به دنيا آمده بود. پدر و دو عموي او از ديلمان (شمال ايران) برخاسته بودند كه به همراه «ماكان كاكي» و مرد آويز پرچم استقلال ايران و جدا ساختن آن را از قلمرو خلفاي عباسي برافراشته بودند و موفق به اين كار مهم شدند. بغداد به تصرف علي بويه (عماد الدوله) درآمد و از آن زمان، خلفاي عباسي تحت نفوذ و اقتدار ايرانيان قرار داشتند.

از زمان ديلميان بود كه مذهب شيعه (اثني عشري) به صورت ستون اصلي ناسيوناليسم ايراني درآمد. به عبارت ديگر، ناسيوناليسم ايراني باعث تقويت مذهب شيعه شد. هدف بوئيان ديلمي اين بود که ايران را کاملا از عربان دور سازند و ايرانيان راضي به جنگ با عربان شوند که عمدتا غير شيعه بودند، زيرا که جنگ مسلمان با مسلمان نهي شده است. بوئيان خود را از فرزندان بهرام گور و ساسانيان مي دانستند كه در زمان ساسانيان نيز آيين زرتشت ستون اصلي ناسيوناليسم ايراني بود و امپراتوري ايران قرنها به صورت يكي از دو ابرقدرت جهان عمل مي كرد. علي بويه پس از تصرف بغداد خليفه وقت عباسي را وادار کرده بود که روز عاشورا با پاي برهنه در خيابانهاي بغداد راه برود و در ماتم امام حسين ابن علي (ع) سينه بزند.

مسأله فرارود (ماوراء النهر) پس از فروپاشي امپراتوري ايران ـ افتادن بخارا، سمرقند و تاشکند به دست چينيان

پس از سقوط ساسانيان و فروپاشي امپراتوري ايران، منطقه فرارود (خراسان بزرگتر) بيش از مناطق ديگر ايرانزمين دچار خلاء قدرت شده بود. «فرارود» آخرين منطقه اي بود که يزدگرد سوم (آخرين شاه ساساني) جهت ايستادگي در برابر عرب به آنجا رفته بود. پس از ترور او در مرو، پادگانهاي ايرانی در مرزهاي شمال شرقي ميهن هم (که در منطقه فرارود به «مرزبان» موسوم بودند و بزرگترين پاسگاه آنها در «خجند» استقرارداشت) منحل شدند.

با انحلال پاسگاههای مرزبانی ایران در مسیر سیردریا، در ژوئن سال 752 ميلادي چند واحد نظامی چین از سیردریا (رود سیحون) گذشتند و بدون برخورد با مقاومت وارد منطقه فرارود شدند. نیروهای چین که از دره رود "تاريم" به منطقه فرارود وارد شده بودند تا بخارا، سمرقند، تاشكند و بخارا پيش آمده و بر آن سه شهر مستولي شده بودند. این نیروها که با مقاومت پراکنده مردم محل رو به رو بودند پس از اطلاع از نزدیک شدن یک سپاه عرب به فرارود، منطقه را بدون جنگ ترک کردند.

اقوام تورکيک (غزها و ...) که به صورت مسالمت آميز (به نام چرانيدن گوسفندانشان) به «فرارود» مهاجرت کرده بودند باقی ماندند که غزنويان و سلجوقيان از آن جمله اند. پس از عقب نشيني چينيان از فرارود، ديري نپاييد كه قرقيزها سرزمين ايغورها را كه اينك در قلمرو چين است تصرف كردند و سالهاي سال بر آن مسلط بودند.

در دوران هخامنشيان و تا پايان عصر ساسانيان، به ندرت ديده شده بود که عناصر چيني پاي فراتر از دره رود "تاريم" گذارده بودند. اين سلسله ها در آلوده نشدن فرهنگ و تمدن ايرانی تعصب شديد می ورزيدند.

روزي که ميلسپو «درد مزمن» ايران را اعلام داشت: گريز ايرانيان از پرداخت ماليات

دكتر ميلسپو مستشار آمريكايي ماليه ايران 27 ژوئن 1943 (شصت و شش سال پیش در ششم تیرماه) در مصاحبه اي گفته بود که نمي داند چرا ايرانيان ثروتمند از دادن ماليات كه حق جامعه از درآمد آنان است تا اين حد گريزان هستند و نمي خواهند امور مالياتي وطنشان كه به سود همه و عامل تقويت بنيه و پيشرفت كشور، ضامن تداوم درآمد و تامین امنیت آنان است تنظيم و رو به راه شود . همين بي نظمي مالياتي عامل ایجاد مسائل متعدد، بي پولي دولت و روشن نبودن وضع اقتصاد ایران بوده است و مطبوعات که به طبقه مورد اعتماد دولت و سیاسیون تعلق دارند نمی کوشند که به حل مسائل وطنشان کمک و از ایجاد مسائل تازه پیشگیری شود و تا اعمال نفوذ و مسئله مالیات برطرف و مطبوعات اصلاح نشوند نجات ایران و افتادن در راه پیشرفت امکانپذیر نخواهد بود.

میلسپو اضافه كرده بود: نمي دانم كه چرا دولت کنونی (تابستان 1322) و دولتهاي گذشته ايران درصدد گرفتن ماليات واقعي برنيامده اند. از چه مي ترسند؟. در جلسات مختلف با مقامات ايران، صدبار برايشان گفتم كه ماليات مردم، آمريكا را به يك قدرت جهاني مبدل كرده است كه به خرجشان نمي رود. تا در جلسه (مذاکره با مقامات) هستيم نظر مرا تاييد مي كنند و «بله درست است» مي گويند ولي پس از خروج از جلسه همان راه همیشگی خودرا ادامه می دهند. من اين معمّا را نمي فهمم و نمي توانم آن را هضم بكنم. به آنها گفتم كه بنجامين فرانكلين از پدران موسس آمريكا گفته است كه از دو چيز نمي توان گريخت: يكي دادن ماليات و عوارض و ديگري مرگ. مقامات ايراني گوش مي كنند ولي اعتنا نمي كنند. ندادن ماليات در ايران شده است يك بيماري مزمن و تا اين بيماري درمان نشود، نمي توان مسائل ديگر را حل كرد. هزينه هاي دولت بايد تماما از ماليات و هزينه هاي شهري از عوارض تامين شود و تا اين مسئله باقي باشد، مشكلات ايران كه پس از نادرشاه بروز كرده بر طرف شدني نخواهد بود. من تاريخ ايران را با دقت تمام خوانده ام. از روزي كه كريم خان زند به دليل رئوفت مالياتها را موقتا بخشيد، ماليات ندادن در ايران يك عادت و رسم عمومي شده است كه بايد به اين اعتياد پايان داده شود. دولت بايد بداند كه هر تبعه كشور هر سال چقدر درآمد دارد و مالياتش را بگيرد و .... مقامات ارشد ایران به من گفته اند که می دانند فساد اداری و اعمال نفوذ قدرتمندان در امور و بوروکراسی ناشی از «من درآوردی بودن» سازمانهای اداری خوره وجود (جذام) کشور است ولی معمّا در این است که چرا برای حل آن کاری نمی کنند و تعجب من از همین است و نسبت به آنان (میهندوستی و دلسوز بودشان) دچار تردید شده ام.

مسئله اي را که اين کارشناس آمريکايي در سال 1322 بيان داشت و در طول اقامت در ايران هم موفق به حل آن نشد درد بزرگي است که در ايران تا به امروز درمان نشده و مادر و زاينده بسياري از بيماري هاي ديگر است و به همين مناسبت، در سالروز انتشارش، قسمتي از آن را در بالا يادآور شديم. ميلسپو نخستين كارشناس خارجي نبود كه اين مسئله را اعلام داشت. پيش از او مورگان شوستر آمريكايي و سر جان ملكم انگليسي هم همين واقعيت تلخ را در خاطراتشان از ايران ذكر كرده اند و اين خاطرات به صورت كتاب انتشار يافته و موجود است.

متفقين دبيرستانهاي نظام ايران را هم بستند

به خواست متفقين كه ايران را اشغال نظامي كرده بودند و نمي خواستند كه وطن ما بعدا هم يك نيرويي دفاعي چشمگير داشته باشد 27 ژوئن 1942 (ششم تير ماه 1321) دستور داده شد كه دبيرستانهاي نظام كه براي دانشكده افسري ارتش ايران دانشجو آماده مي ساختند منحل شوند. دانش آموزان اين دبيرستانها از آغاز سال تحصيلي بعد به دبيرستان هاي معمولي انتقال يافتند. از طريق دبيرستانهاي نظام جوانان مستعد حرفه هاي سپاهيگري جذب ارتش مي شدند. به علاوه، از طريق اين دبيرستانها يک فرد از سالهاي نوجواني با رفتار و زندگي نظامي آشنا مي شد و به آن خوي مي گرفت.

خيانت باعث شد که ايران در شهريور 1320 بدون جنگ تسليم متفقين شود. دستهايي! پيش از آن که ارتش ايران فرصت دفاع از وطن را که به خاطر آن ايجاد شده بود به دست آورد آن را مرخص کرده بودند.

اعتراض شديد دکتر مصدق در مجلس نسبت به نخست وزيري رزم آرا

در اين روز در سال 1329 (ژوئن 1950) هنگامي كه سپهبد رزم آرا گام به تالار مجلس در بهارستان گذاشت تا وزيرانش را معرفي كند دكتر مصدق نماينده تهران فرياد برآورد كه اين آدم چرا به مجلس آمده، ما كه در حالت جنگ با كسي نيستيم كه نخست وزير نظامي داشته باشيم، ديكتاتوري بس است، شرم كنيد، ما او را نمي خواهيم و ... و در اين حال از فرط ناراحتي غش كرد و بر زمين افتاد. اکثريت مجلس با وجود اعتراض دکتر مصدق به نخست وزير شدن رزم آرا راي موافق داد و نخست وزير شدن او تصويب شد.

اين خبر كه به گوش تهراني ها رسيد با نگراني از سراسر شهر در ميدان بهارستان جمع شدند و .... اين اجتماع پس از تاييد نخست وزيري رزم آرا تشکيل شد و مجلسيان که متوجه حرکت هواداران مصدق به سوي بهارستان شده بودند، پايان جلسه آن روز را اعلام داشته و سريعا متفرق شده بودند.

در پي كناره گيري علي منصور، شاه رزم آرا رئيس ستاد ارتش را مامور تشكيل كابينه كرده بود. هدف اين بود که فرد نيرومندتري نخست وزير شود تا در برابر تلاش ميليون به خارج ساختن انحصار نفت از دست انگلستان (ابرقدرت وقت) بهتر بايستد.

سوء قصد به جان آيت الله خامنه اي در مسجد ابوذر

ششم تير ماه سال 1360 هجري خورشيدي (سال 1981 ميلادي و در اين سال مصادف با 27 ژوئن) آيت الله سيدعلي حسيني خامنه اي (در آن زمان 42 ساله، حجت الاسلام، امام جمعه تهران و نماينده ولي فقيه در شوراي عالي دفاع) در مسجد ابوذر، نه چندان دور از ميدان راه آهن تهران بر اثر انفجار بمبي كه در يك دستگاه ضبط صوت قرار داده شده بود مجروح شد و به بيمارستان انتقال يافت. آسيب ديدگي دست او از همان انفجار است. وي پس از ختم نماز مشغول دادن پاسخ به پرسشها بود كه ضبط صوت منفجر شد. رسم بود كه علاقه مندان ضبط صوت بگذارند و اظهارات خطباء را براي تكثير ضبط كنند و بازرسي قبلي انجام نمي گرفت.

روز بعد، مقامات روحاني و دولتي كشور ضمن محكوم كردن اين سوء قصد، عوامل آمريكا را متهم به حمله به شخصيتهاي جمهوري اسلامي كرده بودند كه عينا در صفحات اول روزنامه هاي تهران چاپ شده بود. آيت الله خامنه اي بعدا به رياست جمهوري و سپس رهبري جمهوري اسلامي ايران انتخاب و اينك ولي فقيه، رهبر انقلاب اسلامي و رئيس كشور است.

شب بعد (هفتم تير 1360) انفجار بمبي که در يک کيف دستي قرارداده شده بود مقر دفتر مرکزي حزب جمهوري اسلامي در تهران (نزديك چهار راه سرچشمه) را ويران ساخت كه ضمن آن 72 تن از برجستگان نظام اسلامي جان باختند. يکي از مقتولين آيت الله بهشتي بود. هاشمي رفسنجاني در اين انفجار آسيب نديد.

انگليسي هاي متجاوز خيلي زود آزاد شدند!

آزاد شدن و خروج دو عضو نيروي دريايي و شش تفنگدار انگليسي از ايران در تاريخ 24 ژوئن 2004 تعجب برانگيز بود. گمان نمي رفت اين نظاميان که چهار روز پيش از آن به اتهام تجاوز به آبهاي ايران در اروند رود دستگير شده و به تهران منتقل گرديده بودند به اين آساني و سرعت آزاد شوند زيرا كه جهانيان عكسهاي آنان را با چشم بسته و در حال اعتراف در تلويزيون تهران ديده بودند و خبر آزاد شدنشان با اين سرعت ،باعث تعجب شده بود. اين انگليسي ها که بخشي از نيروهاي اشغالگر انگليسي جنوب عراق بودند با سه قايق گشتي به آبهاي ايران تجاوز کرده بودند و سلاحهاي متعدد از آنان به دست آمده بود. حرکت دادن اين عده پس از دستگيري باچشم بسته، ماجراي گروگانهاي آمريکايي در سال 1979 را در اذهان تداعي مي کرد و گمان نمي رفت در مدتي کوتاه آزاد شوند. معمولا متجاوزان به قلمرو يک کشور را مدتي در بازداشت نگهميدارند تا سرمشقي براي ديگران شود که مسئله را تکرار نکنند و وارد قلمرو يک کشور مستقل نشوند.

در ايران هرگونه اصلاحات بايد از مطبوعات آغاز شود

انتشار گزارش حادثه مرگبار پنجم تيرماه 1383 برخورد تانكر در راه زاهدان با چند اتوبوس در يكي از روزنامه هاي پايتخت، بارديگر ضعف خبر گيري و خبرنويسي ما را آشگار ساخت.

اين روزنامه در«ليد» خبر ( پاراگراف اول ) ننوشته بود كه حادثه در كجا اتفاق افتاده كه هر خواننده مايل به ديدن فوري آن عبارت است، و سپس شرح ماجرا را از قول يك مقام انتظامي زاهدان نوشته بود كه استنباط شد حادثه در آنجا اتفاق افتاده بود. شروع گزارش رويدادي كه مشهود است و محرمانه نيست از زبان يك مقام، کاري است که در «خبرنويسي حرفه اي» تاييد نمي شود. چنين اظهاراتي بايد پس از شرح عناصر اصلي خبر آورده شود.

در وطن ما ايران بايد هرگونه اصلاحات، از مطبوعات آغاز شود.

«شوراي نگهبان» دادگاه قانون اساسي نيست - ايران نياز مبرم به يک دادگاه قانون اساسي دارد

روزنامه همشهري، چاپ تهران در تيرماه 1383 از قول وزير دادگستري نوشته شده بود كه چون ما داراي «شوراي نگهبان» هستيم، ديگر نيازي به ايجاد دادگاه قانون اساسي احساس نمي شود.

بايد گفت كه اصول 91 ، 93 ، 94 ، 96 ، 98 و 99 قانون اساسي وظايف شوراي نگهبان را كه عمدتا يك بال قوه مقننه است روشن ساخته است. پاسداري از قانون اساسي كه بر عهده رئيس جمهور هم گذارده شده به مفهوم مرجع رسيدگي به تظلمات مربوط و ناشي از نقض قانون اساسي نيست. اصل 159، مرجع رسمي تظلمات و شكايات را دادگستري معين كرده كه مي تواند حكم لازم الاجرا صادر كند. اگر شوراي نگهبان بخواهد به اين شكايات رسيدگي و حكم بدهد تشكيلاتي دهها برابر سازمان امروز، و آيين دادرسي لازم دارد.

آيت الله يزدي در زمان رياست خود بر قوه قضايي وعده ايجاد يک دادگاه قانون اساسي را داده بود. چنين دادگاهي رسيدگي ماهوي به دادخواست هاي مربوط به نقض قانون اساسي را خواهد کرد. بسياري از مسائل وطن ناشي از ناديده گرفته شدن حقوق مصرح در قانون اساسي است. دادگاه مرجعي است که هرکس براي تظلم مي تواند به آن رجوع کند و متوسل شود و پاسخ رسمي به صورت حکم دريافت دارد.

منبع نوشت ؛

با سپاس فراوان از Iranian History

ایران به روایت تاریخ - پنجم تیرماه

2010-06-26T06:01:00.003+03:00

روزي كه امپراتور فراري روم به دست يك سرباز ايراني كشته شد

26 ژوئن سال 363 ميلادي (روزي چون امروز) و در جريان جنگ دو امپراتوري روم و ايران، ژوليانFlavius Claudius Julianus (فلاويوس كلاوديوس ژوليانوس) امپراتور روم از دودمان كنستانتينيان كه در حال فرار از برابر ارتش توانمند ايران بود در منطقه سامرا (عراق امروز) هدف زوبين يك سرباز ايراني قرار گرفت، شديدا زخمي شد و چند ساعت بعد (27 ژوئن) درگذشت. وي آخرين امپراتور غير مسيحي روم بود و مسيحيان او را به لحاظ سختگيري نسبت به پيروان اين دين «خدانشناس» مي خواندند. ژوليان كه در تاريخ به ژوليان دوم معروف است (براي اشتباه نشدن با ديديوس ژوليانوس) در عين حال، خود از فلاسفه «نيوپليتونيسمNeoplatonism» بود و در «نوشتن» به وپژه داستان نگاري داراي مهارت و استعداد بود.

ژوليانوس بود كه در مارس 363 ميلادي جنگ با ايران را با عبور از رود فرات و تعرض به قلمرو امپراتوري ما آغاز كرده بود كه به شكست روميان و مرگ خود او منجر شد. ژوليانوس مي خواست كه از فرصت دور بودن شاپور دوم، شاه وقت ايران، از پايتخت استفاده كند و اراضي را كه كنستانتينوس دوم به ايران باخته بود پس بگيرد و براي خود تاريخ بسازد كه جان خويش را هم بر سر اين كار گذارد. ژوليان از اقامت شاپور دوم (ذوالاكتاف) شاه وقت در آسياي ميانه كه سرگرم فراري دادن «هون» ها به سمت اروپا بود سوء استفاده كرده و وارد قلمرو ايران شده بود.

مورخ ارتش روم نوشته است: ژوليانوس در رسانيدن خود به پايتخت ايران (شهر تيسفونCtesiphon ) به قدري شتاب داشت كه منتظر 30 هزار سرباز كمكي خود نشد كه در مسير حركت و به فاصله اي كم از تيسفون، با شصت هزار تن لژيونر با نيروهاي يك ژنرال ايراني (سپهبد) به همين شمار وارد جنگ شد و متوقف گرديد. امپراتور هنگامي كه شنيد شاپور دوم (ذوالاكتاف) به سوي تيسفون باز مي گردد با عجله عقب گرد كرد تا در منطقه كوهستان (كوههاي كردستان عراق امروز) منتظر نيروي كمكي شود كه واحدهاي ايران او را دنبال كردند و پيش از رسيدن به كوهستان از دو سوي مورد حمله قرار دادند كه زوبين خورد و تلاش اوريباسيوسOribasius جراح ارتش براي نجاتش به جايي نرسيد و سپيده دم در گذشت.

در پي كشته شدن ژوليان، ژنرالهاي رومي في المجلس «ژوويان» را به سمت امپراتور موقت انتخاب كردند كه وي چون توان و استعداد جنگيدن در نيروهاي رومي نديد به شاپور دوم پيشنهاد ترك مخاصمه و صلح داد كه به شرط پذيرفتن همه شرايط ايران قبول شد. ژوويان در قرارداد صلح، تعهدات بسيار سنگين بر عهده گرفت، يعني هرچه را كه فاتح (ايران) ديكته كرد نوشت و امضاء كرد و مابقي ارتش روم را نجات داد. طبق قرارداد صلح، ژوويان از پنج منطقه بزرگ در شرق مديترانه و هرگونه ادعاي روم در ارمنستان صرف نظر كرد و متعهد شد كه شخصا به مناطق پنجگانه مراجعه كند و به دست خود پرچم ايران را در آنجا برافرازد كه چنين كرد و اين عمل در تاريخ امپراتوري روم، قبول يك تحقير خوانده شده است.

شاپور دوم بنا بر منش ايرانيان (رعايت احترام متوفي و وصيت او)، اجازه داد كه جسد ژوليانوس را بدون كوچكترين بي احترامي از قلمرو ايران خارج سازند.

سه داستان جالب از ژوليانوس دوم بجا مانده است كه «ويلمر كيو رايتWilmer Cave Wright» آنها را به انگليسي ترجمه و در سه جلد تحت عنوان كارهاي امپراتور ژوليان در سال 1923 در لندن به چاپ رسانده و به توزيع داده است كه تا كنون چند بار تجديد چاپ شده اند. ژوليان براي اين بتواند افكار انديشمندان يونان قديم را از دست اول (نه ترجمه آنها) مطالعه كند، زبان يوناني فرا گرفته بود.

نخستين باري كه روسها باكو را تصرف كردند

عناصر دو هنگ ارتش روسيه 26 ژوئن سال 1723 شهر باكو را تصرف كردند. تصرف باكو با استفاده از فرصتي كه جنگ داخلي ايرانيان و محاصره اصفهان توسط اميرمحمود قندهاري به دست داده بود صورت گرفت. روس ها هفت سال بعد، از ترس نادرشاه، بدون جنگ باكو را ترك و سپس طبق قرارداد گنجه (منعقد در دهم مارس 1735) از همه قفقاز خارج شدند. روسها تا دوران جنگ اول ايران و روسيه ( سالهاي 1808 ـ 1813) به مدت هفتاد و چند سال قدم به قفقاز ايران نگذاشتند.

باكو در عهد باستان بغ كوه (كوه خدا) نام داشت كه به تدريج به باكو تبديل شد (مشابه نام «بغ داد» يا بغداد امروز). برخي هم در قديم آن را «بادكوب» مي خواندند. نخستين آتشكده باكو قدمتي برابر با آغاز ترويج آيين زرتشت در شمال غربي ايران دارد (شش تا هشت قرن پيش از ميلاد مسيح). كاخ شروانشاه (شيروان شاهان) از بناهاي تاريخي آن شهر نفت است كه نزديك به سه ميليون نفر را در خود جاي داده است.

با وجود کناره گیری وثوق الدوله، نفوذ لندن در تهران ادامه یافت!

وثوق الدوله (ميرزا حسن خان) كه با امضاي قرار داد نهم اوت 1919 (مرداد 1298) با سرپرستي كامل انگلستان بر ايران موافقت كرده بود 26 جون 1920 (تير 1299) استعفاي خود را از رئيس الوزرايي تسليم داشت. اگر قرارداد اوت 1919 به اجرا درآمده بود، ایران یکی از سرزمین های تحت الحمایه انگلستان بمانند کویت وقت می شد.

اين كناره گيري به معناي پايان كار او نبود بلكه بعدا هم به مقام و منزلت رسيد و حتي از تهران نماينده مجلس شد!. همين انتخاب وثوق الدوله مثالي شده است كه در سطح جهان و اصحاب نظر در گفتار و نوشتار خود به اجراي دقيق دمكراسي در مناطقي كه مردم آن با جزئيات دمكراسي آشنا نباشند و ارزش و قدر آن را ندانند ابراز ترديد كنند و آموزش و توجيه دمكراسي را مقدّم بر اجراي آن بدانند.

مورخان، مقامات بعدي وثوق الدوله از جمله رئیس فرهنگستان ایران شدنش را دليلي بر ادامه نفوذ انگلستان در ايران دانسته اند که رضا شاه کوشيد پس از قدرت گرفتن هيتلر در آلمان، با کمک او ايران را از نفوذ انگلستان برهاند که ....

برکناري دکتر متين دفتري از نخست وزيري و بازداشت او

24 ساعت پس از بركناري دكتر متين دفتري از نخست وزيري ايران و بازداشت او، 26 ژوئن 1940 (پنجم تيرماه 1319) به دستور رضا شاه دكتر محمد مصدق پدر زن او نيز بازداشت و بعدا به زندان بيرجند انتقال يافت. در آن زمان اتهامي براي دكتر مصدق جز اين كه پدر زن نخست وزير بر كنار شده بود عنوان نشده بود.

دكتر متين دفتري كه از سال 1318 نخست وزير بود متهم به بي خبر گذاشتن رضا شاه از واقعيت تحولات جهان شده بود. پس از اشغال نظامي ايران از سوي متفقين، دكتر متين دفتري بارديگر زنداني شد و اين بار به اتهام هواداري از ناسيوناليسم آلماني. وي كه استاد دانشگاه بود بعدا سناتور شد و پنجم تير 1350 - درست 31 سال پس از بركناري اش از نخست وزيري - درگذشت. آخرين تلاش هاي او ايجاد جمعيتي به منظور مبارزه با آلودگي هواي تهران بود.

ابستراکسيون دکتر مصدق

دكتر مصدق نماينده تهران در مجلس در جلسه پنجم تير 1324 با نخست وزير شدن صدر الاشراف (محسن صدر) مخالفت كرد و وي را در شرايطي كه كشور در آن قرار داشت و با تورم پول، حضور نيروهاي بيگانه و نا امني در نقاط دوردست رو به رو بود شايسته اين مقام ندانست.

دکتر مصدق هنگام اخذ راي براي تاييد سمت محسن صدر، به حالت اعتراض جلسه را ترك كرد كه سي تن ديگر از نمايندگان در پي دكتر مصدق از جلسه خارج شدند (اصطلاحا ابستراکسيون کردند ).

محمود احمدي نژاد رئيس جمهور شد و از راديو اعلام داشت که دست مافياي قدرت را از نفت ايران قطع مي کند

سيزده ساعت پس از پايان راي گيري، بيست و پنجم ژوئن ‏2005 (چهارم تير ماه) نتيجه انتخابات دور دوم رياست جمهوري ايران به اين شرح اعلام شده بود:

محمود احمدي نژاد 17 ميليون و 348 هزار و 783 راي ( 95/61 درصد ) و اكبر هاشمي بهرماني (رفسنجاني) ده ميليون و 46 هزار و 701 راي(نزديك به 36 درصد).

طبق اعلاميه رسمي، 663 هزار و 770 راي نيز باطله تشخيص داده شد. در اين اعلاميه افزوده شده بود که محمود احمدي نژاد (شهردار وقت تهران) كه در دور دوم راي گيري براي مدت چهار سال به رياست جمهوري ايران انتخاب شده است پس از تنفيذ مقام، از سوم اوت (12 مرداد) كار خود را آغاز خواهد كرد.

خبرگزاري هاي داخلي ايران در اين روز ضمن انتشار شرح حال، تحصيلات و تجربه هاي رئيس جمور منتخب، گزارش کرده بودند: احمدي نژاد در سال 1335 خورشيدي در خانواده يك آهنگر در شهرستان گرمسار به دنيا آمده، تنگدستي را با تمام وجود خود لمس كرده، در مدرسه دولتي درس خوانده، در دوران نظام سابق وارد دانشگاه علم و صنعت تهران شده و تحصيلات خود را تا دكتراي مهندسي عمران شهري ادامه داده و استاد همين دانشگاه است. طبق اين گزارش ها، وي از انقلابيون سال 1957 بوده و بارها تعهد خود را به اصول و شعارهاي انقلاب مورد تاكيد قرارداده و يك مومن اسلامي است. اين گزارش ها چنين ادامه يافته بود: دكتر احمدي نژاد بيش از اين كه در سال 2003 از سوي شوراي شهر به سمت شهردار تهران انتخاب شود استاندار اردبيل بود. وي در جنگ 8 ساله عراق و ايران به عنوان يك داوطلب شركت كرد. وي دو سال نيز به مناسبت مقام خود، مديريت روزنامه همشهري متعلق به شهرداري تهران را عهده دار بود.

احمدي نژاد ضمن نطقهاي انتخاباتي كوشيده بود تا خود را قهرمان تنگدستان معرفي كند و بگويد كه مردم عادي بايد درآمد نفت را در تامين معيشت خود حس كنند و كاركنان و مقامات دولتي، خود را خدمتگزار مردم بدانند نه آقاي آنان. احمدي نژاد در نطقهايش خود را نوكر مردم خوانده بود كه بر دلشان نشست.

احمدي نژاد پس از اعلام نتايج انتخابات دور دور دوم در نطقي كه از راديو ايران پخش شد گفت: توليد و صادرات نفت بايد روشن شود. نفت سرمايه ملي بزرگ ما است ولي جو حاكم بر معاملات آن از توليد تا صادرات روشن نيست. ما بايد آن را روشن سازيم. من دست مافياهاي قدرت را از نفتمان قطع مي كنم، حتي به بهاي از دست دادن جانم. مردم بايد تاثير سهم خود از نفت را در حيات روزمره حس كنند.

در همين روز (پنجم تير ماه 1384) برخي گفته بودندكه خصوصي سازي به سبكي كه در ايران صورت مي گرفت و مصوبات اخير مجمع مصلحت نظام در زمينه سياست هاي مربوط به «اصل 44 قانون اساسي» كه در آستانه انتخابات صورت گرفت! مورد قبول اكثريت ايرانيان كه دهها سال عادت به دولتي بودن كرده اند نبوده است، همچنين پولي شدن مدارس و بيمارستانهاي دولتي.

در پي اعلام نتايج دور دوم انتخابات، دولت آمريكا بار ديگر اعلام كرد كه نظرش را درباره تمرين دمكراسي در ايران تغيير نداده و رد كردن بيش از هزار نامزد از سوي شوراي نگهبان، امري پذيرفتني نيست و انتخابات ايران را مطابق استاندارد بين المللي نمي توان دانست.

در اين روز همچنين گفته شده بود که با انتخاب احمدي نژاد، هر سه قوه حكومتي ايران بمانند سالهاي 1981 تا 1988 از يك جناح شده اند و ميان آنها تعارض وجود نخواهد داشت.

در 24 سال گذشته، احمدي نژاد نخستين رئيس جمهور غير روحاني ايران است. وي در عين حال دومين رئيس جمهور در 26 سال گذشته است كه تحصيلات دكترا دارد.

ايرنا، خبرگزاري رسمي دولت نوشته بود: اكبر هاشمي رفسنجاني، نامزد انتخابات رياست جمهوري كه موفق به كسب آراء لازم نشد، 25 ژوئن 2005 (چهارم تير ماه) در پيامي خطاب به مردم ايران نوشت كه در مورد انتخابات، شكايت خود را در دادگاه عدل الهي مطرح مي كنم.

متن اين پيام قبلا از سوي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) مخابره شده بود که قسمت هاي اصلي آن در اين سايت (چهارم تيرماه) درج شده است که يک سند تاريخي است.

منبع نوشت ؛

با سپاس فراوان از Iranian History

ایران به روایت تاریخ - چهارم تیرماه

2010-06-25T15:48:00.003+03:00

خشم خراساني ها از قتل ابومسلم

20 روزطول كشيد تا خبر قتل ابومسلم خراساني از بغداد به توس (خراسان) برسد و خشم خراساني ها را باعث آيد [منظور خراسان بزرگتر است كه اينك بيشتر اراضي آن در افغانستان، تاجيکستان، ازبكستان و تركمنستان واقع شده اند]. ابومسلم خراساني 5 ژوئن سال 755 ميلادي در بين النهرين (عراق امروز) به تحريك منصور خليفه عباسي ترور شده بود.

قيام هواداران ابومسلم گرچه سرانجام به استقلال ايران انجاميد، ولي در آن ايام به جايي نرسيد. ابومسلم متولد اصفهان كه ژنرالي در خراسان بود در سال 737 ميلادي، پس از تصرف شهر مرو، بر ضد حكومت بني اميه قيام كرد و طي چند نبرد به حکومت آنان پايان داد و خلافت را به عباسيان منتقل ساخت. طولي نکشيد که ابومسلم متوجه شد عباسيان هم در دنياپرستي دست كمي از امويان ندارند و لذا به انتقاد از آنان پرداخت و همين امر باعث شد كه منصور خليفه عباسي احساس خطر كند و او را از ميان بردارد.

انگلستان به آبهاي ايران ناو جنگي فرستاد - اندرز آمريکا به انگلستان، چرا؟

دولت انگلستان چهارم تيرماه 1330 و چند روز پس از انجام خلع يد از آن دولت در صنايع نفت ايران، دستور انتقال اتباع و مهندسان خود را از آبادان به بصره صادر و ناو جنگي «موريسش» را روانه آبهاي ايران كرد كه اين اقدام، احساسات ملي ايرانيان را چنان برانگيخت كه گروهي از خلبانان نيروي هوائي داوطلب حمله انتحاري (كاميكازي) به اين ناو شدند. در همين روز به شناورهاي نيروي دريايي فرمان آماده باش كامل داده شد، چند آتشبار ساحلي به خوزستان منتقل و براي تقويت روحيه مردم، واحدهاي ارتش در تهران و شهرهاي ديگر در خيابانها رژه رفتند و تجهيزات و آمادگي خود را نشان دادند و قرار شد كه اگر تهديد جدي شود، ثبت نام از داوطلبان براي جنگ آغاز و سربازان احتياط (منقضي خدمت) تا سه دوره به زير پرچم احضار شوند.

همين آمادگي سبب شد كه دولت وقت آمريكا به لندن اندرز دهد كه در شرايط موجود به مصلحت نيست برضد «ايران بپاخاسته» دست به اقدام نظامي بزند. نگراني دولت آمريکا عمدتا قرارداد سال 1921 تهران و مسکو بود که دست روسيه را در شرايطي براي انتقال نيرو به ايران باز گذارده بود. دولت آمريکا بعدا با امضاي قرارداد دفاع و امنيت مشترک با ايران (قرارداد دسامبر 1958منعقده در آنکارا، در ايران معروف به قرارداد 14 اسفند 1337 که ظرف يک هفته به تصويب دو مجلس پارلمان ايران رسيده بود) کوشيد تا حقي تقريبا مشابه قرارداد 1921 براي خود به دست آورد. در قرارداد 1958 تاکيد شده بود که مداخله نظامي آمريکا به حمايت از ايران بايد به درخواست قبلي دولت ايران صورت گيرد. ولي در قرارداد 1921، روسيه نيازي به دريافت اجازه از ايران نداشت. قرارداد 1921 در زمان حکومت دکتر مصدق کمک بزرگي به ايران بود تا فکر تجاوز نظامي به ذهن غرب و به ويژه انگلستان راه نيابد.

تشديد فشار دكتر مصدق به شاه که در امر حکومت مداخله نکند

استقبال بي سابقه تهراني ها از دكتر مصدق نخست وزير وقت كه اوايل تيرماه 1331 (جون 1952) از سفر اروپا به وطن بازگشته بود وي را مصمم ساخت كه به اتكاي اين حمايت وسيع مردمي، در خارج ساختن امور از دست شاه و محدود كردن اختيارات او در حد يك رئيس تشريفاتي كشور (سلطنت - مشابه پادشاهان اروپايي) تسريع كند و از چهارم تيرماه (24 جون 1952) دست بكار شد كه مقاومت شاه را در پي داشت.

اين كشمكش بود که در اواخر تيرماه، منجر به روي كار آمدن چند روزه قوام السلطنه و رويداد خونين سي ام تير (جولاي 1952) و شكست شاه و هوادارانش و تثبيت قدرت دكتر مصدق (مردم و دمکراسي) شد.

احمدي نژاد رئيس جمهور شد و هاشمي رفسنجاني اعلام کرد كه به خداوند شكايت خواهد كرد

چهارم تيرماه 1384 نتايج دور دوم انتخابات رياست جمهور ايران انتشار يافت و اعلام شد كه محمود احمدي نژاد شهردار تهران با 17 ميليون و 248 هزار و 282 راي (62 درصد كل آراء) برنده انتخابات شده است. كل آراء ريخته شده به صندوقها، 27 ميليون و 959 هزار اعلام شده بود. اين نخستين انتخابات رياست جمهوري در ايران بود كه به دور دوم راه يافته بود.

در دور نخست راي گيري ـ هاشمي رفسنجاني با شش ميليون و 159 هزار راي، اول و احمدي نژاد با پنج ميليون و 710 هزار راي ( 449 هزار راي كمتر) دوم شده بود كه در دور دوم، آراء او شش ميليون و 449 هزار راي بيش از آراء هاشمي (از سران انقلاب، رئيس مجلس و رئيس جمهور اسبق و رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام) بود. در پي اعلام نتيجه انتخابات دور دوم، هاشمي رفسنجاني اعلاميه بسيار مهمي صادر كرد كه روز بعد به نقل از «ايسنا» در برخي از روزنامه هاي تهران انتشار يافت كه يك سند تاريخ است. قسمت هاي تاريخي پيام به نقل از «ايسنا» در زير مي آيد:

*** هاشمى رفسنجانىبه خداوند شكايت مي كند***

اكبر هاشمى رفسنجانى در پيام خود كه خبرگزاري دانشجويان (ايسنا) آن را بيانيه وي در باره دور دوم انتخابات رياست جمهورى نوشته است، پس از ذكر مقدمه خطاب به مردم گفته بود: ... اميدوارم رئيس جمهور منتخب جناب دكتر احمدى نژاد به خوبى از عهده اين مسئوليت عظيم برآيد و بتواند به وعده ها عمل كند. بى شك همه بايد وي را در راه خدمت يارى دهند. همان گونه كه بارها گفته ام، اينجانب صرفاً براى انجام وظيفه و جلب رضايت خداوند و خدمت به انقلاب، اسلام، ايران و مردم وارد رقابت هاى انتخاباتى شدم و از اين به بعد نيز همچون گذشته در اين راه هر كارى كه بتوانم انجام خواهم داد. اينجانب با اميد به تحقق حداكثرى مشاركت مردم كه از اهداف مقام رهبري است و نيز براى بالا رفتن سطح آراى رئيس جمهورى منتخب و انسجام ملى در شرايط دشوار كنونى تلاش كردم. خوشبختانه تاكنون دو هدف اول و دوم محقق شده و اميدوارم در سايه هوشيارى شما، وظيفه شناسى مسئولان و جناح هاى سياسى ـ اجتماعى كشور، هدف سوم محقق گردد و دشمنان به اهداف اعلان شده: حداقل مشاركت، حداقل پشتوانه راى رئيس جمهور و حداكثر تشنج نرسند. بنا ندارم كه در مورد انتخابات، شكايت به داورانى كه نشان دادند نمى خواهند يا نمى توانند كارى بكنند ببرم و شكايت خود را فقط همانند مورد قبل در دادگاه عدل الهى مطرح مى كنم، خدايى كه با توكل بر او و براى جلب رضايتش به صحنه آمدم و با او معامله كردم و مى دانم در انتقام الهى اگر كسى معاقب شود قطعاً مردم، انقلاب اسلامى و ايران نخواهند بود و فقط مجرمان واقعى مجازات مى شوند. آنها كه براى تضعيف رقيب از راه تضعيف انقلاب وارد شدند چون مى دانستند او در هر حالت از انقلاب اسلامى دفاع مى كند و ابايى از به عهده گرفتن مسئوليت ها ندارد و آنها كه به گونه اى بى سابقه با هزينه هاى ده ها ميلياردى از بيت المال، اين جانب و بستگانم را ظالمانه تخريب كردند و آنها كه با استفاده زياد از امكانات نظام به صورت ساماندهى شده و نامشروع در انتخابات دخالت كردند، ترديدى ندارم كه جزاى چنين ظلمى به كشور و مردم و من، جز خسران دنيا و آخرت نخواهد بود.

هاشمي رفسنجاني در پايان پيام خود از كسانى كه در انتخابات در حمايت از او متحمل زحماتى شدند و بيش از ده ميليون از مردمى كه به گفته او «به رغم تخريب هاى كوه شكن» با راى خود به وي ابراز اعتماد كردند تشكر كرده است.

***

احمدي نژاد پس از انتشار نتايج آراء، اصول چهارگانه خود را به اين شرح اعلام داشت: عدالت گستري، مهرورزي، خدمت به بندگان خدا، و پيشرفت و تعالي معنوي و مادي كشور.

مرگ مهستي

بانو مهستي (خديجه دده بالا) خواننده قديمي آواز و ترانه هاي ايراني 25 ژوئن در كاليفرنياي آمريكا در 61 سالگي از بيماري سرطان جهاز هاضمه درگذشت. هايده خواهر مهستي كه او نيز يك خواننده معروف آوازهاي ايراني بود قبلا در كاليفرنيا فوت شده بود. اين دو خواهر پس از انقلاب و ممنوع شدن خوانندگي بانوان، جز در محافل زنانه، وطن را ترك كرده بودند. بانو مهستي چند سال پيش از «هايده» به دنياي موسيقي گام گذارده بود.

منبع نوشت ؛

با تشکر از Iranian History

ایران به روایت تاریخ - سوم تیرماه

2010-06-24T11:41:00.003+03:00

اجتماع صدها روحاني و طلبه برضد مشروطه شدن حكومت ايران: مشروعه، نه مشروطه

از سوم تيرماه 1276 (24 ژوئن 1907) صدها روحاني و طلبه به هدايت شيخ فضل الله نوري در شهر ري اجتماع و به مشروطه شدن (پارلماني شدن) حكومت ايران اعتراض و خواهان حكومت مشروعه (اسلامي) شدند و بناي نوشتن نامه و ارسال تلگرام برضد مشروطيت به شهرهاي مختلف ايران و روحانيون اين شهرهارا گذاشتند.

در همين روز به اشاره مجتهد شهر زنجان به ساختمان فرمانداري اين شهر هجوم برده شد كه ضمن آن باقرخان سعد الدوله فرماندار وقت جان خودرا از دست داد.

زد و خورد نيروهاي انگليسي با افراد جنبش جنگل در گيلان

زد و خورد افراد مسلح «جنبش جنگل» در گيلان با نيروهاي اعزامي انگلستان كه قصد داشتند بلشويكهايي را كه به شمال ايران وارد شده بودند سركوب كنند از سوم تير ماه 1297 (24 ژوئن 1918) آغاز شد. دولت لندن جنبش جنگل چپگرا و تمجیدگر انقلاب بلشویکی روسیه می دانست. نيروهاي انگليسي در نبرد با جنبش جنگل از آتش توپ استفاده می كردند که افراد جنبش جنگل فاقد آن بودند.

نيروهاي انگليسي كه طبق سازشنامه تقسيم ايران (قرارداد سن پترزبورگ)، در وطن ما مستقر شده بودند ماموريت داشتند كه پس از سركوب بلشويكهایی که از روسیه به شمال ایران وارد شده بودند، به قفقاز بروند و به كمك مخالفان مسلح كمونيسم و حکومت انقلاب بلشويکي روسيه (معروف به سفيدها) بشتابند.

قتل دست اندركاران نشريات در باغ شاه (پادگان حرّ) - سختگيري از طريق قانون مطبوعات

سوم تيرماه سال 1287 (24 ژوئن 1908)، و يك روز پس از به توپ بسته شدن ساختمان مجلس در ميدان بهارستان و دستگيري برخي نمايندگان پارلمان و اصحاب نشريات و انتقال آنان به باغ شاه (پادگان حرّ) كه محمد علي شاه قاجار ـ خود نیز به آنجا نقل مكان كرده بود، ميرزاجهانگيرخان شيرازي ناشر صور اسرافيل، همچنین ملك المتكلمين و سلطان العلماي خراساني از دست اندركاران نشريات ديگر در همان محل اعدام شدند. این اعدامها چند ساعت پیش از صدور فرمان عفو عمومی انجام شده بود. عفو عمومی در پی اخطار سفارت دولت لندن در تهران صورت گرفت که نقطه ضعف دیگری در تاریخ ایران است. پس از به توپ بسته شدن مجلس در دوم تيرماه 1287، در تهران حکومت نظامي و منع رفت و آمد شبانه برقرار شده بود.

رویدادهایی که به دستگیری و ا اعدام ناشران چند روزنامه در ژوئن 1908 در تهران منجر شد باعث شده است که در ایران، دولت ها در صدور پروانه انتشار روزنامه احتیاط کنند و در چارچوب قانون مطبوعات (که بیشتر کشورها فاقد آن هستند) و از طریق آن به اعمال سختگیری ادامه دهند و بزعم اصحاب نظر، محدودکننده ترین قوانین مطبوعاتی ایران قانون مصوب 1985 (1364 هجری) است که در زمان نخست وزیری میرحسین موسوی و وزارت ارشاد محمد خاتمی تدوین شده است. به علاوه، این قانون توجه لازم به ارتقاء ژورنالیسم حرفه ای (پروفوشنالیسم) در ایران نکرده که عامل برقراری تعادل در جامعه است و درنتیجه در ربع قرنی که از عمر این قانون می گذرد به روزنامه نگار حرفه ای پروانه انتشار روزنامه (یومیه) داده نشده است. این قانون، پیش شرط تجربه حرفه ای و استطاعت مالی برای متقاضی پروانه در نظر نگرفته است. همین قانون به گونه اي انشاء شده است که امکان داده شد چند سال پیش روزنامه دولتی ایران توقیف شود و حدود یک سال در توقیف باقی بماند حال آنکه توقیف فعالیت یک موسسه دولتی به خاطر خطای مدیر و یا کارمند آن (خطای فرضا «فرد») منطقا قابل قبول نیست و خلاف استاندارد بین المللی و ... است.

غيبت شرط داشتن سرمايه متقاضي انتشار نشريه در قانون مطبوعات مصوّب سال 1364 است که برخي از صاحبان پروانه به قول روزنامه کيهان آنهارا اجاره مي دهند. مشکل ضعف مالي برخي از نشريات سبب تعلل در پرداخت دستمزد اعضاي تحريريه و حق التحريرها و يا متوقف شدن انتشار و بيکارشدن روزنامه نگاران مي شود که مآلا به صف ناراضيان مي پيوندند. طبق يک تجربه قديمي جهاني، يک فرد چندماه پس از اشتغال به روزنامه نگاري به لحاظ رواني و اشتياق نمي تواند اين پيشه را ترک کند و ناخرسندي ناشي ازبيکارشدن و يا دريافت نکردن حق التحرير از ذهن او خارج نخواهد شد و ....

قانون مطبوعات مصوب 1364 «سياست مطبوعاتي» ايجاد نکرده است مثلا محدوديت شمار نشريات برحسب جمعيت شهر و کشور و ... و همين ضعف سبب شده است که در کشور هفتاد ميليوني ايران هر سال سه چهار هزار نفر متقاضي انتشار نشريه شوند که دهها بار بيش از ظرفيت کشور است. لازم است قبلا با اين متقاضيان مصاحبه شود (همان کاري را که کميسيون اف سي سي آمريکا در مورد متقاضيان راديو تلويزيون مي کند) که اگر آيا از ظرفيت بازار و مخاطبان احتمالي اطلاع دارند؟ و اگر براي گفتن حرفشان مي خواهند با تحمل هزينه سنگين روزنامه بدهند که اين کار راه آسان تري دارد بروند روزنامه آنلاين و وبلاگ بدهند و .... در آمريکا و چندين کشور ديگر، انتشار نشريه نياز به داشتن پروانه ندارد، چرا در اين کشورها کسي نمي رود به دلخواه و بدون توجه به بازار مخاطب، روزنامه بدهد. پايتخت آمريکا و حومه اش (شامل چند شهر) تنها دو روزنامه دارد. در ايران، کمک مالي دولت به نشريات انگيزه ديگري براي هجوم به دريافت پروانه است. درکدام کشور به کسب و کار روزنامه نگاري کمک مالي مي شود؟. بايد توجه شود که اقتصاد ايران از آغاز دهه 1350 (1970 ميلادي) برپايه نفت است Oil Based Economy ـ درآمدي متزلزل و پايان يافتني.

چرا همانند ساير کشورها (در آمريکا در رابطه با راديو تلويزيون ها که غير دولتي هستند) پروانه نشريات را «يکساله» قرارندادند که در طول سال قبلي شرايط تغيير نکرده باشد. دهها سال پيش در ايران (پيش از رايگان شدن آموزش و پرورش)، متقاضي تاسيس مدرسه غير دولتي بايد مطابق آيين نامه مربوط ساختمان، ميز و نيمکت ارائه و معلم واجد شرط معرفي مي کرد و به تاييد هيات بازرسان مي رساند تا اجازه شروع کار مي گرفت که لازم بود اين روش هنگام تدوين قانون مطبوعات سال 1364 منظور مي شد.

در دهه 1340 دولت وقت ايران با هدف جلوگيري از هدر رفتن منابع (کاغذ، مرکب و نيروي انساني) و نيز کنترل آگهي هاي دولتي براي تيراژها نصاب تعيين کرد و هر نشريه که فروش آن کمتر از نصاب تعيين شده بود تعطيل شد.

بحرين و تغييركلام 180 درجه اي شاه

سوم تير ماه 1338 شاه وقت (پهلوي دوم) در يك مصاحبه مطبوعاتي كه بازتاب جهاني داشت درباره بحرين گفت: بحرين مال ما و متعلق به ما است. وي اضافه كرده بود: ... ولي شيخ آنجا با بستن قراردادهايي با دولتهاي مشخص كار را بر ما دشوار ساخته است (تا حاکميت ايران را اعمال کنيم)، زيرا كه اين دولتها در قبال بحرين تعهداتي سپرده اند و ....

همين شاه ده سال بعد (180 درجه) تغيير کلام داد و در مصاحبه اي درجريان سفر هند، ناگهان با استقلال بحرين موافقت کرد که قانونا چنين اختياري را نداشت!. اين كار شاه كه نوعي موافقت با تجزيه کشور تلقي شده است يكي از ايرادهاي وارده به او بود. رسیدگی به این ايراد اینک (پس از مرگ شاه در قاهره در تابستان سال 1359) در دست قاضی «تاریخ» است. گفته شده است که شاه تحت فشار يک دولت قدرتمند (که برنامه داشت بعدا بحرين را پايگاه نظامي خود در منطقه قرار دهد) با انجام رفراندم ـ تنها در بحرين و نه در همه ايران ـ موافقت کرده بود. وي در اين کار به اراده و خواست ايرانيان توجه نکرد.

تظاهرات چهارروزه تهران بر ضد فساد اداري و رواج پارتي بازي و کناره گیری هویدا

سوم تيرماه 1356 (24 ژوئن 1977و سال پیش از انقلاب)، تهران شاهد يك رشته تظاهرات بر ضد برخي از سياستهاي امیرعباس هویدا نخست وزیر وقت و شخص شاه ازجمله گسترش فساد اداري، رواج پارتي بازي و خروج صدها ميليون ارز دلاري هفت تومان از كشور بود. اعتراض و تظاهرات از دانشگاهها آغاز شده و گسترش يافته بود. باوجود مداخله پليس و ساواك ـ تیراندازی و توسل به خشونت، اين تظاهرات به صورت پراكنده تا سه روز بعد ادامه داشت. امیر عباس هویدا 15 مردادماه (یک ماه و 12 روز پس از آغاز تظاهرات) کناره گیری کرد که گفته شده است اعتراض تهرانی ها در هفته اول تیرماه در رفتن او پس از 12 سال و شش ماه از ریاست شورای وزیران بی تاثیر نبود. هويدا پس از اين کناره گيري، وزير دربار شد.

تظاهرات تهران در پي انتشار گزارشهايي (از راديوهاي فارسي زبان كشورهاي ديگر) مبني بر خريد مستغلات فراوان، سهام شرکتها و اوراق بهادار (باوند) از سوي ايرانيان پولدار در اروپا و آمريكا و ديده شدن آنان در قمار خانه هاي خارج و باختهاي سنگين آغاز شده بود. تظاهر كنندگان شعار مي دادند: «غارت ايران بايد متوقف گردد. تبعيض، تبعيض، تبعيض».

دو خبر عادي که انتشار آنها در سال 1357 فعاليت هاي انقلابي را شدت داد: مهريه و فساد

ژوئن 1978 (تيرماه 1357 و در جريان انقلاب) انتشار ترجمه گزارشهاي مربوط به كلاهبرداري هاي يك زن ايراني از جواهر فروشي ها و بانكها در انگلستان كه اعتياد به قمار كردن داشت از رسانه هاي لندن در روزنامه هاي تهران همراه با چاپ عكس او سبب خشم برخي از هموطنان و اعتراض آنان و تشديد فعاليت هاي انقلابي شده بود.

همزمان، انتشار خبري در روزنامه هاي تهران که مهر همسر يک کارخانه دار ميليونها تومان بوده و پرداخت شده است بر شدت اين اعتراضهاي انقلابي افزود زيرا که چنين مهر سنگيني رسم نبود و پرداخت آن هم در توان هرکس نبود. انقلابيون شعار مي دادند که اين اين قبيل پولها، تنها از اجحاف به مردم به دست مي آيد (شعار: شاه حمايت مي کند ... اجحاف به مردم مي کند). اين دو خبر بر خشم مردم معمولي به گونه اي موثر افزوده بود. ساواک موفق شد که از ادامه چاپ و دنباله کردن خبر مهر هنگفت همسر فرد کارخانه دار در روزنامه ها جلوگيري کند ولي نتوانست مانع ادامه ترجمه و انتشار گزارش هاي مربوط به بانوي قمارباز ايراني شود.

در سال 1384 و سه دهه پس از آن وقايع، در خرداد سال 1384، روزنامه هاي تهران گزارش از مهرهاي دهها و صدها ميليون توماني داده و نوشته بودند که سه درصد از زنداني هاي ايران را مرداني تشکيل مي دهند که قادر به پرداخت مهر بسيار سنگين زنان خود نبوده اند. طبق قانون دهه 1370 خورشيدي مهر زناني که ازدواج آنان در سابق ثبت شده، در صورت مطالبه، بر پايه نرخ تورم به روز تبديل و قابل پرداخت است و برخي از آنها بر پايه نرخ سکه طلا تا صدها برابر احتساب مي شود!. اين قانون از همان روز تصويب مورد اعتراض قرار گرفته که چرا ساير ديون را شامل نشده و در نتيجه تبعيض ساز است و بايد لغو و يا اصلاح شود زيرا که قانون اساسي جمهوري اسلامي هيچ حرکت تبعيض آميز را به رسميت نمي شناسد. برخي اين شايعه را پراکنده کرده بودند که نمايندگان وقت با هدف هاي خصوصي اين قانون را که در کشوري ديگر وجود ندارد به تصويب رسانده اند.

طبق قوانين اسلامي، مهر زنان از ديون حال است و هر آن، که اراده کنند مي توانند آن را مطالبه و در صورت استنکاف شوهر و يا عدم استطاعت او به پرداخت، آن را به اجرا بگذارند و تقاضاي توقيف شوهر و اموال او را کنند.

انجام دور دوم انتخابات سال 1384 رياست جمهوري ايران

سوم تيرماه 1384 دور دوم انتخابات رياست جمهوري ايران انجام شد. كل آراء ريخته شده به صندوقها، 27 ميليون و 959 هزار اعلام شده بود. اين نخستين انتخابات رياست جمهور در ايران بود كه به دور دوم راه يافته بود. در دور دوم، هاشمي رفسنجاني رئيس مجلس تشخيص مصلحت نظام و محمود احمدي نژاد شهردار وقت تهران با هم رقابت مي كردند. در دور نخست راي گيري ـ هاشمي رفسنجاني با شش ميليون و 159 هزار راي، اول و احمدي نژاد با پنج ميليون و 710 هزار راي (449 هزار راي كمتر) دوم شده بود. نتايج راي گيري دور دوم، چهارم تيرماه 1384 (روز بعد) اعلام شد كه برنده انتخابات احمدي نژاد بود.

اسناد کودتای 28 مرداد 1332

در واشنگتن اعلام شد که که مديريت سازمان هاي اطلاعاتي آمريکا تصميم گرفته است که اسناد محرمانه «سيا» و عمدتا مربوط به دهه هاي 1950، 1960، و 1970 اين سازمان را از طبقه بندی خارج و در آرشيو ملي جهت مطالعه محققان قرار دهد. اگر اين تصميم عملي شود قاعدتا اسناد مربوط به براندازي 28 امرداد 1332 ايران (کودتای اوت 1853 برضد دولت مصدق) هم باید علني شوند و .... مورخان نوشته اند که آمریکا و انگلستان با کمک ایادی داخلی خود کودتای 28 مرداد تهران صورت دادند.

منبع نوشت ؛

با سپاس فراوان از تارنمای Iranian History

ایران به روایت تاریخ - دوم تیرماه

2010-06-23T07:20:00.010+03:00

روز تاجگذاري اردشير پاپكان در معبد آناهيد - اظهارات او در اين مراسم و دادن ضمانت اجرایی به اخلاقیات

23 ژوئن سال226 ميلادی (دوم تیرماه) اردشير پاپكان در معبد آناهيد تاجگذاري كرد و شاه ايران شد و ناسيوناليسم ايراني را بر محور ملت گرايي و آموزشهاي زرتشت احياء كرد. با پيروي از روش اردشير، قرنها بعد ديلميان، صفويان و ... ناسيوناليسم ايراني را بر محور ايراندوستي و شيعه اثني عشري زنده كردند.

اردشير كه قبلا حكمران پارس (عمدتا فارس و كرمان) و نگهبان آتشكده آن منطقه بود پيش از تاجگذاري، حكومت اشكانيان را كه بر اثر فساد داخلي رو به ضعف گذارده بود و در برابر روميان كوتاه مي آمد برانداخته بود. اردشير كه بعدا روميان را هم از مشرق زمين عقب براند در مراسم تاجگذاري، همانند داريوش بزرگ گفت كه به خواست اهورامزدا شاه ايرانيان (تلفظ آن زمان: اریان) مي شود كه مردمي نجيب و بزرگوار هستند و دروغ نمي گويند. به نوشته برخی از مورخان، اردشیر در این مراسم ساتراپی های قلمرو خود از قفقاز شمالی تا دره سند و غرب فرات تا سیردریا را برشمرده و خراسان را ابرشهر (استان بزرگتر) خوانده بود. در آن زمان، آذربایجان آذُربایگان، بلوچستان ماکوران (مکران)، کرمان کرمانیا (کارمانیا)، اصفهان سپاهان، مناطق پشتون نشین افغانستان و پاکستان امروز کوشان شهر، سیستان سکستان، گرجستان ویزوران، ارمنستان ارمن و ... تلفظ می شدند. در سنگنبشته های عهد ساسانی، عمان و مسقط بخشی از قلمرو ایران و مزون شهر خوانده می شدند. ایرانزمین نیز ارانشهر = ایرانشهر گفته می شد. اردشیر آموزش های زرتشت را که از پیش از تاسیس دولت واحد ایرانیان به دست کوروش بزرگ آیین آنان بود دین رسمی اعلام کرد و با این عمل، دین و سیاست را درهم آمیخت. به باور پاره ای از تاریخنگاران، هدف اردشیر از این کار ضمانت اجرایی دادن به اخلاقیات یعنی قانون ساختن آنها بود.

كرماني ها كه اردشير قبلا در نظر داشت آن شهر را پايتخت ايران كند به منظور نشان دادن خرسندي خود از پيروزي او بر اردوان و به شاهي رسيدنش، شهري را که او در آن استان ساخته بود «اردشير وه» نامگذاري كردند. اين شهر كه تلفظ نام آن به تدريج به «بردسير» تغيير يافته است قبلا روستاي کوچکي بود که توسط اردشير عمران و توسعه داده شده و به صورت شهر درآمده بود. نوسازي دژ نظامي کرمان برفراز تپه را که به «قلعه دختر» معروف شده و آثار آن اينک در دل شهر قرار دارد به اردشير پاپکان نسبت مي دهند. متاسفانه اخيرا بر فراز اين تپه آنتن مخابراتی و احتمالا آنتن سلفون نصب کرده اند که کاري نادرست بوده است.

بقاياي دژي را که اردشير در کرمان بر فراز تپه ساخت (قلعه دختر)

جمشيد كاشاني رياضيدان بزرگ ايراني

22 ژوئن سال 1429 ميلادي جمشيد كاشاني (غياث الدين) رياضيدان و فضاشناس ايراني در سمرقند درگذشت. وي به دعوت الغ بيگ حكمران تيموري وقت و پسر شاهرخ ميرزا به سمرقند رفته بود تا در مدرسه عالي علوم اين شهر تدريس و در رصدخانه آنجا (كه الغ بيگ، خود آن را تاسيس كرده بود) به اكتشافات فضايي تازه دست بزند. جمشيد كاشاني به خاطر كشف قضاياي كسينوس در مثلثات، تهيه جدول ستارگان، تكميل علم حساب و رصد يك خورشيد گرفتگي از نامداران تاريخ علوم است. در فرانسه هنوز يك قضيه كسينوس را «تئورم كاشي» مي خوانند. جمشيد كاشاني كه در سال 1380 ميلادي در كاشان به دنيا آمده بود، در زمان خود همچنين بعد (فاصله) بسياري از ستارگان از زمين و از خورشيد و نيز حجم آنها را اندازه گيري كرده بود. وي در زمينه علوم فضايي دنباله كار خواجه نصيرالدين طوسي را گرفته بود.جمهوري اسلامي ايران در تيرماه سال 1358هجري خورشيدي به منظور بزرگداشت جمشيد کاشاني يك تمبر پستي منتشر كرد.

روزي كه مجلس با توپ گلوله باران شد

دوم تير ماه 1287 هجري خورشيدي (23 ژوئن 1908) سرهنگ لياخوف فرمانده روس واحد مركزي قزاق دستور داد كه ساختمان مجلس در ميدان تاريخي بهارستان را با توپ گلوله باران كنند.

محمدعلي شاه قاجار روز پيش از اين، ضمن صدور اعلاميه اي كه براي مقامات دولتي در تهران و شهرهاي ديگر ارسال شد چگونگي انتخاب نمايندگان مجلس و رفتار اين نمايندگان را مغاير اصول دمكراسي خوانده و دستور داده بود كه مجلس تا اصلاح اين نقائص به مدت سه ماه تعطيل شود. چون بسياري از نمايندگان حاضر به ترك ساختمان مجلس نشده بودند؛ در اجراي دستور محمدعلي شاه، يك واحد قزاق به بهارستان فرستاده شد تا مجلس را محاصره و نمايندگان را از آنجا بيرون كند كه اين نيرو با مقاومت هواداران مسلح مجلس كه از پيش در آنجا سنگربندي كرده بودند رو به رو شد و عقب نشيني كرد. لياخوف پس از اطلاع از اين مقاومت مسلحانه بود كه تصميم گرفت ساختمان مجلس را با توپ گلوله باران كنند. در پشت پرده، دست انگلستان و روسيه كه با هم رقابت استعماري داشتند ــ هركدام به حمايت از يك طرف ــ دركار بود!. در جريان تيراندازي با توپ به عمارت بهارستان، بسياري از مدافعان مجلس كشته و يا مجروح شدند و نمايندگان متحصّن، از آنجا به پارك امين الدوله كه در همان نزديكي واقع بود گريختند و در آنجا پنهان شدند.

قزاقها پس از تصرف مجلس به پارك امين الدوله حمله بردند و نمايندگان را مضروب و دستگير كردند و به باغ شاه منتقل ساختند. چون جماعتي از مجلسيان و هواداران آنان از جمله تني چند از اصحاب جرايد عازم سفارت انگلستان شده بودند تا در آنجا متحصن شوند، قزاقها باغ سفارت (واقع در محل فعلي ــ خيابان فردوسي) را محاصره كردند و راه آن عده را كه هنوز پاي به سفارت نگذارده بودند بستند و آنان را دستگير كردند كه اين عمل باعث اعتراض شديد نماينده سياسي انگلستان شد. گروهي از دست اندركاران نشريات نيز كه جداگانه دستگير شده بودند به زندان باغ شاه (پادگان حرّ) منتقل شدند و از همين روز در تهران حكومت نظامي برقرار شد و ... . روز بعد (سوم تيرماه) خبر مربوط به اعدام ميرزا جهانگيرخان شيرازي ناشر صور اسرافيل، و ملك المتكلمين و سلطان العلماي خراساني از دست اندركاران نشريات ديگر به گوش رسيد كه در ميان بازداشت شدگان بودند و در باغ شاه اعدام شده بودند.

پليس نوين ايران

ماموران پليس نوين ايران (سبك فرنگ) با لباس ويژه (يونيفورم اروپايي) از دوم تير ماه 1292 هجري در خيابانهاي تهران به پاسباني سرگرم شدند. تغيير لباس و روش كار پليس ايران كه «نظميه» خوانده مي شد روز قبل از آن (يکم تيرماه و 22 ژوئن 1913) اعلام شده بود. پليس تازه ايران توسط چند افسر سوئدي به رياست سرهنگ وستداهل سازمان يافته بود و وظيفه اش برقراري نظم و حفظ آن بود كه در عين حال بايد به صورت ضابط دادگستري هم عمل مي كرد كه چون هنوز دادگستري وجود نداشت بعدا در مركز پليس، دفتري نيز براي مجازات مجرمان عمومي تاسيس شد.

طبق مندرجات دفتر اسلحه خانه نظميه، پليس تهران و شهر ري در دوم تيرماه سال 1292 هجري خورشيدي تنها يك هزار تفنگ عمدتا ساخت روسيه در اختيار داشت.

زماني كه افغانستان ضد استعمار بود

23 ژوئن سال 1951 (تيرماه 1330) علي محمدخان وزير امور خارجه وقت افغانستان در کابل اعلام کرد که ماموريت دارد تصميم دولت افغانستان به حمايت کامل از ايران را اعلام دارد و بگويد که افغانستان تا به آخر در کنار دولت کشور برادر، ايران، که در تلاش براي گرفتن حق خود از انگلستان است خواهد ايستاد. دولت افغانستان ملي کردن نفت را حق بي چون و چراي ملت ايران مي داند و از مبارزه ضد استعماري دولت ايران پشتيباني کامل مي کند.

اين تصميم دولت افغانستان که در جلسه کابينه اين کشور گرفته شده بود روز بعد از طريق سفير افغانستان در تهران به اطلاع دکتر مصدق رسيد.

استقرار نيروهاي انگليسي در عراق و اعتراض مصدق به دولت بغداد

23 ژوئن سال 1951 (دوم تيرماه 1330و سه ماه و شش روز پس از تصويب قانون ملي شدن نفت ايران) دکتر مصدق نخست وزير وقت به دولت عراق که اجازه داده بود يک ناو نظامي انگليسي وارد شط العرب (اروندرود) شود و عناصر لشکر 15 انگلستان در اطراف بصره موضع بگيرند شديدا اعتراض، و اشاره کرد که با اين عمل، اگر ميان ايران و انگلستان درگيري نظامي رخ دهد عراق هم آسيب خواهد ديد.

دولت انگلستان براي تهديد ايران، يک كشتي نظامي به شط العرب (اروندرود) فرستاده بود و واحدهايي از لشکر 15 خود را که در اردن پايگاه داشتند از آنجا به عراق منتقل و در اطراف بصره مستقر کرده بود تا براي حمله احتمالي به آبادان آماده باشند. چند واحد نظامي انگليسي و نيز جمعي از نظاميان اردني تحت فرمان انگلستان هم به نواحي اربيل و کرکوک (شمال عراق) فرستاده شده بودند و هواپيماهاي انگليسي مستقر در پايگاه مفرق در عراق، با هدف ارعاب ـ در نزديکي مرزهاي ايران پرواز تجسسي انجام مي دادند.

هيات منصفه ناشر روزنامه شهباز را از اتهام اهانت به شاه تبرئه کرد

در اين روز در سال 1331 هيات منصفه يک دادگاه جنايي تهران با اکثريت هشت راي در برابر 4 راي، رحيم نامور ناشر روزنامه شهباز را از اتهام اهانت به شاه تبرئه کرد. محاکمه نامور دو روز طول کشيده بود. وکيل مدافع او در دادگاه گفته بود که در مقاله مورد نظر در روزنامه شهباز از دربار انتقاد شده، نه از شخص شاه و جو سياسي کشور هنگام انشاء مقاله به گونه اي بود که بکار بردن چنين لحني را اقتضا مي کرد.

ناشر روزنامه شهباز در دادگاه گفته بود که در اينجا شخص شاکي را نمي بيند و اگر شاه شاکي است،چرا در دادگاه حضور نيافته و شکايت خود را دنبال نکرده است. در پرونده هم شکايت به خط و يا امضاي او نيست و دادگاه نبايد ميان مردم فرق بگذارد ، شاه يک فرد است و من هم يک فرد. بايد هر دو در دادگاه در جايگاه خود حضور داشته باشيم. مقام جاي خودش را دارد، من و شاه بعد از مقام، دو تبعه يک کشور هستيم.

در پايان جلسات ، اکثريت هيات منصفه پذيرفت که " دربار سلطنتي " که يک بنياد مملکتي است هدف انتقاد بوده نه شخص شاه و نامور تبرئه شد.

گوشه اي دردناک از تاريخ مطبوعات: قصه پرغصه و دنباله دار روزنامه «سپيده دم»! به مناسبت سالروز صدور پروانه آن

دوم تير 1359 هجري خورشيدي (23 ژوئن سال 1980 ميلادي) وزارت ارشاد وقت پروانه انتشار روزنامه «سپيده دم» به نام نوشيروان کيهاني زاده (((مولف اين سايت *تاریخ ایران و جهان* و سايت هاي ديگر از جمله روزنامك)))که در آن زمان (تابستان 1980) بيست و چهار سال تجربه روزنامه نگاري داشت به شماره 3290 صادر و براي او ارسال داشت ـ روزنامه اي كه تا اين لحظه (تابستان 2008) هنوز به صورت چاپي انتشار نيافته است!.

از آنجا كه تاريخ يك ملت با مرور و بررسي سرگذشت افراد و اجزاء آن ملت ـ هر قدر كه كوچك باشند ـ به دست مي آيد، اشاره به گوشه ای از مسئله "سپيده دم" لازم است زيرا که هدف نهايي کيهانی زاده از داشتن نشريه اي از آن خود اين بوده است که دانش، تجربه و مهارتش را در آنجا در خدمت ميهن و هم ميهنان که به آنان عشق مي ورزد بكار گيرد و بمانند شمع بسوزد تا از روشنايي حاصل از آن برخوردار شوند.

وي در نظام پيشين، به اين دليل كه «حقوق بگير دولت» بود، قانونا نمي توانست داراي نشريه عمومي باشد. به همين سبب با 21 سال كار دولتي، در سال 1355 خود را بازنشسته كرد تا ديگر بهانه اي براي دريافت پروانه يک نشريه عمومي نباشد.

تلاش پي گير او كه هر شبانه روز - حتي روزهاي تعطيل- 20 ساعت با «خبر» سر و كار داشت سرانجام به ثمر دادن نزديك شد و در تير ماه 1359 (ژوئن 1980) پروانه انتشار «سپيده دم» را دريافت داشت، اما هنوز مقدمات كار را فراهم نساخته بود كه جنگ عراق و ايران آغاز و به او توصيه شد كه بهتر است صبر كند؛ زيرا كه كشور دچار كمبود كاغذ و مرکب چاپ است.

هنوز جنگ ادامه داشت كه قانون جاري مطبوعات (قانون سال 1364 - زمان وزارت محمد خاتمي) به تصويب رسيد که در آن تصريح شده است كساني هم كه قبلا پروانه گرفته بودند بايد دوباره مراجعه كنند تا بر پايه شرايط قانون تازه، پروانه آنان تجديد شود. دارنده پروانه «سپيده دم» چنين كرد، كه هيات نظارت بر مطبوعات که بيشتر اعضاي آن از سوي قواي سه گانه حکومتي و سازمانهاي مشخص (جز نماينده مديران جرايد) معرفي مي شوند و در وزارت ارشاد اسلامي و با حضور وزير ارشاد و يا نماينده او تشکيل جلسه مي دهد درخواست او را در جلسه 12 مهر ماه سال 1372 (پاييز 1993) خود (بر پايه آن قسمت از قانون تازه که می گويد ... اگر دارنده پروانه يکي از شرايط را از دست بدهد که شرايط عبارتند از حداقل سن و تحصيلات دانشگاهی و تابعيت ايران و ...) رد کرد!. حال آنکه کيهانی زاده همچنان واجد آن پيش شرط ها بود.

کيهاني زاده به آن راي اعتراض و درخواست بررسي مجدد كرد و لحظه اي هم از پي گيري تجديد پروانه «سپيده دم» دست نكشيد. او ضمن تعقيب درخواست خود (تجديد پروانه سپبده دم) نامه هاي متعدد به مقامات مربوط کشور ارسال داشت، در ستون نامه به سردبير روزنامه ها ناله سرداد ولي خبري نشد. سال 1380 (2001 ميلادي) كه ديگر كارد به استخوانش رسيده بود به كميسيون حقوق بشر اسلامي شكايت برد كه وزارت ارشاد به كميسيون پاسخ داد پرونده در «دستور كار هيات» است. چون خبر ديگري نشد، 26 خرداد 1381 (2002ميلادي) مجبور شد كه به «ديوان عدالت اداري» عرضحال دهد و تقاضاي احقاق حق خودرا برپايه اصول قانون اساسي جمهوري اسلامي کند. هيات عمومي ديوان عدالت اداري درتاريخ 24 فروردين سال 1382 به اين دادخواست رسيدگي کرد و نظر داد که در ماده 25 قانون ديوان عدالت اداري موردي براي رسيدگي و اتخاذ تصميم در زمينه اعتراض به نامه (تصميم) هيات نظارت بر مطبوعات (اشاره به نامه حاوي ردّ درخواست متقاضي ازسوي هيات نظارت در سال 1372) در "هيات عمومي آن ديوان (ديوان عدالتاداري)" وجود ندارد.

کيهانی زاده باز از پيگيري تجديد پرونده سپيده دم دست نکشيد و شكوائيه هاي در زمستان 1384 براي احمدی نژاد رييس جمهور و صفار هرندی وزير ارشاد ارسال داشت.

نامه ارسالي به دفتر محمد حسين صفار هرندي وزير ارشاد بي پاسخ نماند. «پرويز كرمي» رئيس دفتر وزير نامه (شكوائيه) کيهانی زاده را جهت رسيدگي و اخذ پاسخ براي عليرضا مختار پور معاون وقت امور مطبوعاتي اين وزارت ارسال و پاسخ دريافت داشت و به استناد آن پاسخ، طي شماره11198/1 مورخ 25 تيرماه 1385 (ژوئيه 2006) اين جواب را براي کيهاني زاده فرستاد (كه تصوير نامه هم در زير آمده است):

«بازگشت به نامه شماره 1/12/84 جناب عالي درخصوص درخواست بررسي علت عدم صدور مجوز انتشار نشريه، به اطلاع مي رساند؛ با توجه به استعلام انجام شده، حسب نظر معاونت مطبوعاتي و تبليغاتي (هيات نظارت) جنابعالي فاقد شرايط لازم براي دريافت مجوز نشريه هستيد.».

اين پاسخ هم چيزي را روشن نمي كند. زيرا نمي گويد كه چرا کيهاني زاده - روزنامه نگار با تجربه که اين حرفه را پيشه اش ساخته - فاقد شرايط لازم براي انتشار نشريه در ميهن خودش است؟. از ظواهر قضيه چنين برمي آيد که درخواست تجديد نظر کيهاني زاده در اواخر دوره حکومت معروف به "اصلاح طلبان" که تنها در يک جلسه به دهها تن و عمدتا غير روزنامه نگار پروانه نشريه داده بودند رد شده بود ولى رد درخواست را به کيهاني زاده ابلاغ نکرده بودند تا آگاه شود.

چرا بايد کيهاني زاده از داشتن نشريه محروم باشد؟. آيا نيم قرن روزنامه نگاري كردن كافي نيست؟. وطن ما چند روزنامه نگار تا اين پايه داشته است؟. آيا اين تحصيلات: دو ليسانس، سه فوق ليسانس و يك دكترا و اين همه كتاب و مقاله كافي نيست؟. تاليف تاريخ ايرانيان به صورت آنلاين (سايتي را كه ملاحظه مي كنيد) براي خدمت به وطن و هموطنان و بدون دريافت كوچكترين كمك از احدي، كافي نيست؟.

به هر حال، داشتن نشريه «حق» يك روزنامه نگار است و حقوق اتباع در قانون اساسي جمهوري اسلامي تعيين و تضمين و حقوق انسان در اعلاميه جهاني حقوق بشر مشخص و اعلام شده و اين حقوق سلب شدني نيست. لذا تلاش کيهاني زاده که فصل جالب و قابل تاملي در تاريخ مطبوعات خواهد بود براي روشن شدن قضيه و حل مسئله ادامه خواهد داشت.

با فرا رسيدن خرداد ماه 1387 (ژوئن 2008 ميلادي)، پنجاه و دو سال روزنامه نگاري نوشيروان كيهاني زاده تكميل شده كه از سال 1335 خورشيدي (سال 1955 ميلادي) كار روزنامه نگاري مستمر خود را پس از اتمام نخستين دوره آموزش روزنامه نگاري ايران، به عنوان خبرنگار در روزنامه اطلاعات (تهران) آغاز كرده بود و تا سال 1359 كه در اين روزنامه مشغول بكار بود مراحل پيشرفت تا معاونت سردبير را طي كرده بود. او همزمان در خبرگزاري پارس (ايرناي امروز) سردبير اخبار ساير ملل (خارجي) و نيز يكي از سردبيران اخبار بين الملل راديو ـ تلويزيون ملي (صدا و سيما) بود. بعدا نيز سالها در روزنامه هاي همشهري، ايران، شرق، چند نشريه ديگر و روزنامه اعتماد داراي ستون مستقل بوده است.

وي كه يكم بهمن 1315 خورشيدي (21 ژانويه 1937 ميلادي) در كرمان به دنيا آمده است در رشته روزنامه نگاري، از دانشگاه دولتي «ان.اس.يو» آمريكا داراي ليسانس و فوق ليسانس است و از دانشگاه دولتي مريلند آمريكا نيز در علوم اطلاعات و كتاب فوق ليسانس دارد. اين تحصيلات جدا از ليسانس، فوق ليسانس و دكتراي تاريخ است كه وي طي كرده است. كيهاني زاده 22 سال نيز به تدريس تاريخ مشغول بود. اين نگارنده داراي تاليفات متعدد است و همين سايت (تاريخ ايرانيان به صورت روزشمار و «آنلاين») از اوست كه هر روز نيز تكميل، و عكس، نظر مخاطبان و تاريخ جاري بر آن اضافه و به پرسش مخاطبان هم در آن پاسخ داده مي شود. کيهاني زاده اين کار را يک خدمت ميهني مي داند و براي انجام آن کمک مالي دريافت نکرده و نخواهد کرد، حتي براي اين سايت آگهي تجاري هم نخواهد پذيرفت. رسانه هاي درون مرز و برون مرز از سايت «تاريخ ايرانيان» وسيعا نقل مي كنند که مايه خوشوقتي است. وي دستچيني از اخبار روز توام با تفسير و تحليل خود را در سايت «روزنامك» به فارسي و در سايت «سپيده دم» به انگليسي منتشر مي سازد.

كيهاني زاده بود كه از بهمن ماه سال 1350 (ژانويه 1971) تاريخ نگاري ژورناليستيك را در رسانه هاي وطن خود راه اندازي كرد تا به ارتقاء معلومات هموطنان و پارسي زبانان از تجربه گذشتگان كمك كند.

او از دهه 1340 (1960) تلاش بسيار كرد تا جهان داراي يك خبرگزاري سراسري «بدون تعهد» شود و در اين زمينه به تشويق كشورهاي عضو جنبش غير متعهد پرداخت و خود به عنوان راهنماي تاسيس اين نوع خبرگزاري، رساله اي به زبان انگليسي در آمريكا تاليف كرد.

وي ابداع برنامه «درگوشه و كنار شهر» براي راديو ايران در اوايل دهه 1340 (دهه 1960) را جالبترين كار روزنامه نگاري برادكستينگ خود مي داند كه در دو دهه اخير پايه شبكه هاي تلويزيوني معروف به كورت (دادگاه) در جهان قرار گرفته است.

درگيري او با سپهبد نعمت الله نصيري در آذرماه سال 1339 (دسامبر 1960) كه انعكاس جهاني داشت و ازجمله باعث اعتراض جان اف كندي رئيس جمهوري منتخب آمريكا (برنده انتخابات نوامبر 1960) و دولت وقت فرانسه از او شده بود به تلاشهاي مربوط به تاسيس سنديكاي روزنامه نگاران ايران در اوايل دهه 1340 كمك كرد تا تحقق يابد. كيهاني زاده خود از موسسان اين سنديكا بود. وي بارها ممنوع القلم شده است كه طولاني ترين آنها در سال 1347 ( 1968 ميلادي) بود كه از مهرماه تا دهه اول دي ماه اين سال طول كشيد.

از آنجا که كيهاني زاده رد درخواست تجديد پروانه سپيده دم را نقض حقوق اساسي خود به عنوان يك شهروند ايراني و مغاير اعلاميه جهاني حقوق بشر و ميثاقهاي ديگر می داند در ارديبهشت 1387 (ماه مه 2008) همشهری اش دکتر نعمت احمدی (استاد تاريخ و حقوقدان معروف) را به وکالت خود برگزيده تا در دستگاه قضايی وطن و مراجع ذيصلاح ديگر برای او احقاق حق کند. كيهاني زاده داشتن يک نشريه را حق بی چون و چرای خود می داند كه در اصل 28 قانون اساسي جمهوري اسلامي تضمين شده است (هركس حق دارد شغلي را كه به آن مايل است و مخالف اسلام و مصالح عمومي نيست برگزيند). به باور کيهانی زاده راي هيات نظارت بر مطبوعات مبني بر «ردّ»، «بدون ذكر دليل!» ناقض حق يك تبعه ايران است كه در اصل 20 قانون اساسي منعكس است (همه يكسان در حمايت قانون قرار دارند و از همه حقوق انساني، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي برخوردارند). بند 4 اصل 43 قانون اساسي جمهوري اسلامي رعايت آزادي انتخاب شغل (پيشه ـ حرفه) را براي هر ايراني تضمين كرده و کيهانی زاده «روزنامه نگاري» را به عنوان پيشه مادام العمر انتخاب و براي كسب مهارت در آن سرمايه گذاري بسيار و صرف وقت (عمر) کرده و از حلاوت زندگي گذشته است. کيهانی زاده خودش می خواهد که امكان اشتغال (انتشار نشريه) براي خود فراهم كند كه قانون اساسي جمهوری اسلامی در بندهاي متعدد اصل 3 آنها را تكليف دولت دانسته است و مي خواهد به اجراي بند دوم همين اصل (اصل سوم) كمك شود كه تاكيد بر ارتقاء سطح آگاهي هاي عمومي در همه زمينه ها و با استفاده صحيح از مطبوعات دارد و .... مي دانيم كه «ردّ» يك تقاضا بدون ذكر دليل در قرون معاصر در هيچ نقطه اي از جهان سابقه ندارد. هيات، شورا، كميسيون و ... به معناي «اقدام دمكراتيك» است و مفهومش اين است كه كار از دست «فرد» كه ممكن است دچار حب و بغض شود خارج شده و به جمع سپرده شده است كه در ايران دست كم يكي از اعضاي «هيات نظارت بر مطبوعات» قاضي دادگستري است كه قطعا با كار قضاوت آشنا است. نظر يكي از سه مرجع مذكور در قانون مطبوعات و يا هر سه مرجع درباره يك فرد، بدون ذكر دلايل مستحكم و قاضي پسند، توسط يك هيات دمكراتيك كه در آن دست كم نماينده مديران نشريات و نماينده مجلس شورای اسلامی انتخابي هستند پذيرفتني نمي تواند باشد و بايد از آن مرجع و مراجع توضيح مجدد و مجدد و دليل مستحکم خواسته شود تا راي هيات قابل شك و ترديد نباشد. چه بهتر که هيات نظارت بر مطبوعات رسيدگی به دعاوی اعتراضی را با حضور شخص معترض به رای هيات و يا نماينده او انجام دهد.

البته انتصاب «عليرضا ملكيان» روزنامه نگار و مقاله نويس بنام به معاونت مطبوعاتي وزارت ارشاد كه در 27 ارديبهشت سال 1386 (ماه مه 2007) صورت گرفته است مايه اميدواري است. کيهاني زاده به ياد دارد كه شخص ملکيان (زماني که عضو شوراي سردبيري کيهان بود) يكي از شكوائيه او در زمينه ردّ تقاضاي «سپيده دم» را در روزنامه كيهان (ستون نامه هاي خوانندگان) چاپ كرد.

دستگيري ملوانان انگليسي در اروند رود و خرسندي ايرانيان از اين اقدام نيروي دريايي شان

نيروي دريايي ايران22 ژوئن 2004 سه قايق نظامي انگليسي را در آبهاي ايران در اروند رود توقيف و هشت ملوان آنها را به اتهام تجاوز به آبهاي ايران دستگير كرد كه اقدامي چشمگير بود. اين هشت ملوان پس از چهار روز آزاد شدند. نيروهاي مسلح ايران 23 مارس 2007 نيز 15 تن از تفنگداران و ملوانان نيروي دريايي انگلستان را در آبهاي ايران و در نزديکي همان محل دستگير کردند و آنان را 12 روز در بازداشت خود داشتند. اين گروه به دستور احمدي نژاد رئيس جمهور و پس از ملاقات با او، با تغيير لباس به کشورشان بازگردانده شدند. در ميان گروه دوم يک ملوان زن ديده مي شد.

انگلستان از قرن شانزدهم تا نيمه دوم قرن 20 بر آبهاي خاور ميانه و ازجمله خليج فارس سلطه داشت و براي ادامه اين سلطه به هر راهي متوسل مي شد؛ تا ايران داراي يك نيروي دريايي موثر نشود. در شهريور 320 ، انگليسي ها نيروي دريايي ايران را كه با كمك ايتالياي موسوليني به وجود آمده بود نابود كردند. چوب لاي زخم گذاشتن در شط العرب كه بارها به زد و خورد ايران و عراق انجاميد از جمله بهانه اصلي جنگ هشت ساله، در اصل كار انگلستان بود. انگلستان هنگام مرزبندي عراق كه تحت الحمايه اش بود و آن را از بقاياي مستملكات عثماني ساخته بود، بدون توجه به اين كه شط العرب يك رودخانه مرزي است و در رفت و آمد كشتي ها در آن بايد رعايت «تالوگ ، يا خط القعر» شود حقي در اين رودخانه به ايران نداده بود و كشتي ها بايد با كسب اجازه از بندرداري بصره به بنادر ايران وارد مي شدند و ....

رويداد 22 ژوئن 2004 ايرانيان را از اقدام نيروي دريايي شان خرسند و شادمان ساخت؛ زيرا آنان از نيرنگهاي انگلستان و آسيب هايي كه ميهن آنان از اين دولت، عمدتا در دو قرن اخير ديده است آگاهند و دل پري از آن دارند. دستگيري ملوانان انگليسي و آوردنشان مقابل دوربين تلويزيون، به ايرانيان روح تازه دميد . آنان مي دانند كه روزگاري به دليل ضعف نظامي ناشي از خيانت و نا آگاهي دولتمردانشان جرات چپ نگاه كردن به انگليسي ها را هم نداشتند. «تاريخ» نشان داده است؛ هرگاه ايران از قدرت نظامي و اعمال اين قدرت برخوردار بوده ايرانيان هم رشد و ترقي داشته اند.

منبع نوشت ؛

با تشکر بسیار از ؛ Iranian History

از ماست که بر ماست !

2010-06-22T20:29:00.002+03:00

با تشکر از ؛ مرتضی خسروی - رادیو کوچه

2010-06-22T20:14:00.002+03:00

روح جنگل سیاه، با دست شاخه‌هاش داره روحمو از من می‌گیره
تا یه لحظه می‌مونم، جغدها تو گوش هم می‌گن: پلنگ زخمی، می‌میره.
قلب ماه سر به‌زیر، به دام شاخه‌ها اسیر
پشت سر، پشت سر جهنمه
روبرو، روبرو قتلگاه آدمه

چهاردهم یونی [24 خرداد] مصادف بود با سالگشت زادروز «چه‌گوارا»، شناخته‌ترین چهرۀ انقلابی زمانۀ ما. این یادآوری گرچه به‌حرمت نام و جایگاه مردمی اوست، ولی قصد این نیست که شرح‌حال‌نویسی کنیم؛ و یا تاریخ انقلاب کوبا را مرور کنیم.

به این بهانه اما، یادی کنیم از تمام آن جان‌های شریف و خون‌های گرمی که در آرزومندی نیک‌خواهی و سعادت‌ برای انسان از دست شد. یاد آنهایی که از جمله «چه‌گوارا» و راه و رفتار او را در نظر داشتند و در جا و شرایطی که بود، شاید چیزی از او نیز کم نداشتند. دست‌کم در عاقبتی همگون که با هم، یکی و همسان بودند.

در مرور تاریخ سیاسی معاصر ایران، آنجا که به بخش جنبش‌های انقلابی و حرکت‌های اعتراضی و مردمی می‌رسیم، واقعۀ «سیاهکل» فصل ویژه‌ای است که نه تنها در مقولۀ مبارزات سیاسی از جایگاه خاصی برخوردار است، بلکه تاثیر آن بر ادبیات معاصر، و به‌ویژه در شعر و ترانه، چنان پررنگ و ماندگار بوده که دورۀ سرودن اشعار سیاسی را به دو دورۀ قبل و بعد از «واقعۀ سیاهکل» تقسیم کرده‌اند.

در فرصتی دیگر، وقتی از ترانۀ «جمعه»، با ایده و آهنگی از ساخته‌های «اسفندیار منفردزاده» و شعر «شهیار قنبری» و صدای «فرهاد» می‌نویسم، حتما به این مقوله، آنچنان که شایسته و سزاوار است خواهیم پرداخت.

آنجا از جمله از «واقعۀ سیاهکل» خواهیم گفت که چطور به شکل کلمۀ «جنگل»، وارد ترانه و شعر سیاسی ـ اعتراضی معاصر ایران شد و معنای خاص خود را گرفت. اینجا اما بسنده کنیم به همین یادوارۀ کوتاهی که به‌نام «چه‌گوارا» و به‌بهانۀ سالگشت زادروز او داشتیم. و به‌یاد این نام و آن چهره که در خاطرۀ زمانۀ ما همیشه با نام جنگل همنشین بوده و سبز است، ترانۀ قدیمی و خاطره‌انگیز «جنگل» را با دکلمۀ «ایرج جنتی‌عطائی»، سرایندۀ شعر ترانه و صدای «داریوش» بشنویم.

سروده و دکلمه: ایرج جنتی‌عطائی
ترانه‌خوان: داریوش اقبالی
آهنگ ترانه: بابک بیات

* * *

منبع نوشت ؛

با تشکر از تارنمای پرند که این مطلب رو با اجازشون برداشتم

«سکوت سرشار از ناگفته‌هاست»

2010-06-18T08:38:00.002+03:00

«سکوت سرشار از ناگفته‌هاست»
سروده‌هایی از: مارگوت بیکل
ترجمه و صدای: احمد شاملو
موسیقی و پیانو: بابک بیات

* * *

دلتنگی‌های آدمی را
باد ترانه‌ای می‌خواند،
رویاهایش را
آسمان پرستاره نادیده می‌گیرد،
و هر دانه برفی
به اشكی نریخته می‌ماند.

سكوت،
سرشار از سخنان ناگفته است؛
از حركات ناكرده،
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی‌های بر زبان نیامده.

در این سكوت،
حقیقت ما نهفته است.
حقیقت تو
و من.

* * *

برای تو و خویش
چشمانی آرزو می‌كنم
كه چراغ‌ها و نشانه‌ها را
در ظلمات‌مان
ببیند.

گوشی
كه صداها و شناسه‌ها را
در بیهوشی‌مان
بشنود.

برای تو و خویش، روحی
كه این همه را
در خود گیرد و بپذیرد.

و زبانی
كه در صداقت خود
ما را از خاموشی خویش
بیرون كشد
و بگذارد
ار آن چیزها كه در بندمان كشیده است
سخن بگوییم.

* * *

گاه
آنچه ما را به حقیقت می‌رساند
خود از آن عاری است.

زیرا
تنها حقیقت است
كه رهایی می بخشد.

* * *

از بختیاری ماست
ـ شاید ـ
كه آنچه می‌خواهیم
یا به دست نمی‌آید
یا از دست می‌گریزد.

* * *

می‌خواهم آب شوم
در گستره افق
آنجا كه دریا به آخر می‌رسد
و آسمان آغاز می‌شود.

می‌خواهم با هر آنچه مرا در بر گرفته
یكی شوم.

حس می‌كنم و می‌دانم
دست می‌سایم و می‌ترسم
باور می‌كنم و امیدوارم
كه هیچ چیز با آن به عناد برنخیزد.

می‌خواهم آب شوم
در گستره افق
آن جا كه دریا به آخر می‌رسد
و آسمان آغاز می‌شود.

* * *

چند بار امید بستی و دام برنهادی
تا دستی یاری‌دهنده،
كلامی مهرآمیز،
نوازشی ،
یا گوشی شنوا
به چنگ آری؟

چند بار
دامت را تهی یافتی؟

از پای منشین!
آماده شو كه دیگر بار و دیگر بار
دام بازگُستری.

* * *

پس از سفرهای بسیار و عبور
از فراز و فرود امواج این دریای طوفان‌خیز،
بر آنم که در کنار تو لنگر افکنم؛
بادبان برچینم؛
پارو وا نهم؛
سُکان رها کنم؛
به خلوت لنگرگاهت در آیم
و در کنارت پهلو گیرم
آغوشت را بازیابم.
استواری امن زمین را
زیر پای خویش.

* * *

پنجه در افكنده‌ایم
با دست‌های‌مان
به جای رها شدن.

سنگین سنگین بر دوش می‌كشیم
بار دیگران را
به جای همراهی كردنشان.

عشق ما نیازمند رهایی است
نه تصاحب.

در راه خویش
ایثار باید
نه انجام وظیفه.

* * *

سپیده‌دمان از پس شبی دراز
در جان خویش آواز خروسی می‌شنوم از دور دست
و با سومین بانگش
درمی‌یابم که رسوا شده‌ام.

* * *

زخم‌زننده ،
مقاومت‌ناپذیر،
شگفت‌انگیز و پُر راز و رمز است؛
آفرینش و
همه آن چیز ها
كه "شدن" را
امكان می‌دهد.

* * *

هر مرگ اشارتی‌ست ؛
به حیاتی دیگر

* * *

این‌همه پیچ،
این‌همه گذر ،
این‌همه چراغ،
این‌همه علامت!
و همچنان استواری به وفادار ماندن
به راهم،
خودم ،
هدفم ،
و به تو.

وفایی كه مرا
و تو را
به سوی هدف
راه می‌نماید.

* * *

جویای راه خویش باش
از این‌سان كه منم.
در تكاپوی انسان‌شدن.

در میان راه،
دیدار می‌كنیم
حقیقت را،
آزادی را،
خود را.

در میان راه،
می‌بالد و به بار می‌نشیند
دوستی‌یی كه توان‌مان می‌دهد
تا برای دیگران
مأمنی باشیم و یاوری.

این است راه ما؛
تو،
و من.

* * *

در وجود هر كس
رازی بزرگ نهان است.
داستانی،
راهی ،
بیراهه‌یی،

طرح افكندن این راز
_ راز من و راز تو، راز زندگی _
پاداش بزرگ تلاشی پُر حاصل است.

* * *

بسیار وقت‌ها
با یكدیگر از غم و شادی خویش سخن ساز می‌كنیم.
اما در همه چیزی رازی نیست.

گاه به سخن گفتن از زخم‌ها نیازی نیست.

سكوتِ ملال‌ها
از راز ما
سخن تواند گفت.

* * *

به تو نگاه می‌كنم و می‌دانم
تو تنها نیازمند یكی نگاهی
تا به تو دل دهد،
آسوده‌خاطرت کُند،
بگشایدت،
تا به درآیی.

من پا پس می‌كشم؛
و در نیم‌گشوده،
به روی تو بسته می‌شود.

* * *

پیش از آنكه به تنهایی خود پناه برم؛
از دیگران شكوه آغاز می‌كنم.
فریاد می‌كشم كه:
«تركم گفته‌اند!»

چرا از خود نمی‌پرسم
كسی را دارم
كه احساسم را،
اندیشه و رویایم را،
زندگی‌ام را ،
با او قسمت كنم؟

آغاز جداسری
شاید
از دیگران نبود.

* * *

حلقه‌های مداوم،
پیاپی تا دور دست.
تصمیم درست صادقانه.

با خود وفادار می‌مانم آیا؟
یا راهی سهل‌تر اختیار می‌كنم؟

* * *

بی اعتمادی دری است.
خودستایی و بیم،
چفت و بست غرور است.
و تهی‌دستی،
دیوار است و لولاست
زندانی را كه در آن
محبوس رای خویشیم.

دلتنگی‌مان را برای آزادی و دلخواه دیگران بودن
از رخنه‌هایش تنفس می‌كنیم.

تو و من، توان آن را یافتیم
كه برگشاییم؛
كه خود را بگشاییم.

* * *

بر آنچه دلخواه من است
حمله نمی‌برم؛
خود را به تمامی بر آن می‌افكنم.

اگر برآنم
تا دیگر بار و دیگر بار
بر پای بتوانم خاست
راهی به جز اینم نیست.

* * *

توان صبر كردن
برای رو در رویی با آنچه باید روی دهد.
برای مواجهه با آنچه روی می‌دهد.
شكیب‌یدن؛
گشاده بودن؛
تحمل كردن؛
آزاده بودن.

* * *

چندان‌كه به شكوه در می‌آییم
از سرمای پیرامون خویش،
از ظلمت،
از كمبود نوری گرمی‌بخش؛
چون همیشه،
برمی‌بندیم
دریچه كلبه‌مان را،
روح‌مان را.

* * *

اگر می‌خواهی نگه‌ام داری دوست من؛
از دستم می‌دهی.

اگر می‌خواهی همراهی‌ام کُنی دوست من
تا انسان آزادی باشم؛
میان ما همبستگی‌یی از آن‌گونه می‌روید
كه زندگی ما هر دو تن را
غرقه در شكوفه می‌کُند.

* * *

من آموخته‌ام
به خود گوش فرا دهم؛
و صدایی بشنوم
كه با من می‌گوید:
(این لحظه) مرا چه هدیه خواهد داد؟

نیاموخته‌ام
گوش فرا دادن به صدایی را
كه با من در سخن است،
و بی‌وقفه می‌پرسد:
من (بدین لحظه) چه هدیه خواهم داد؟

* * *

شبنم و برگ‌ها یخ‌زده است و
آرزوهای من نیز.

ابرهای برف‌زا برآسمان درهم می‌پیچد.
باد می‌وزد؛
و توفان در می‌رسد.

زخم‌های من
می‌فسرد.

* * *

یخ آب می‌شود در روح من،
در اندیشه‌هایم.

بهار،
حضور توست.
بودنِ توست .

* * *

كسی می‌گوید: «آری!»
به تولد من،
به زندگی‌ام،
به بودنم،
ضعفم،
ناتوانی‌ام،
مرگم .

كسی می‌گوید: «آری!»
به من ،
به تو،
و از انتظار طولانی شنیدن پاسخ من،
شنیدن پاسخ تو ،
خسته نمی‌شود.

* * *

پرواز اعتماد را
با یكدیگر
تجربه كنیم.

وگرنه می‌شكنیم
بال‌های دوستی‌مان را.

* * *

با در افكندن خود
به دره،
شاید سرانجام
به شناسایی خود
توفیق یابی.

* * *

زیر پایم
زمین از سُم‌ضربۀ اسبان می‌لرزد .
چهار نعل می‌گذرند اسبان.

وحشی، گسیخته افسار؛
وحشت‌زده به پیش می‌گریزند.

در یال‌هاشان گره می‌خورد
آرزوهایم.
دوشادوش‌شان می‌گریزد
خواست‌هایم.

هوا سرشار از بوی اسب است و
غم و
اندكی غبطه.

در افق ،
نقطه‌های سیاه كوچكی می‌رقصند
و زمینی كه بر آن ایستاده‌ام
دیگر باره آرام یافته است.

پنداری رویایی بود آن همه.
رویای آزادی، یا، احساس حبس و بند.

* * *

در سكوت
با یكدیگر پیوند داشتن،
همدلی صادقانه،
وفاداری ریشه‌دار.
اعتماد كن!

* * *

از تنهایی مگریز!
به تنهایی مگریز!
گهگاه
آن‌را بجوی و
تحمل کُن.
و به آرامش خاطر
مجالی ده!

* * *

یکدیگر را می‌آزاریم بی‌آنکه بخواهیم.
شاید بهتر آن باشد که
دست به دست یکدیگر دهیم
بی‌سخنی.

دستی که گشاده است؛
می‌بَرد؛
می‌آورد؛
رهنمونت می‌شود
به خانه‌ای که نور دلچسبش گرمی‌بخش است.

* * *

از كسی نمی‌پرسند
چه هنگام می‌تواند «خدانگهدار» بگوید؟

از عادات انسانی‌اش نمی‌پرسند.
از خویشتنش نمی‌پرسند.

زمانی به ناگاه
باید با آن رو در روی در آید؛
تاب آرد؛
بپذیرد؛
وداع را ،
درد مرگ را،
فرو ریختن را؛
تا دیگر بار،
بتواند كه برخیزد.

* * *

«سکوت سرشار از ناگفته‌هاست»
سروده‌هایی از: مارگوت بیکل
ترجمه و صدای: احمد شاملو
موسیقی و پیانو: بابک بیات

مجموعۀ «سکوت سرشار از ناگفته‌هاست» را به شکل پیوسته بشنوید!

* * *

بوسه

2010-06-18T06:58:00.006+03:00

گفتمش:

ـ «شیرین‌ترین آواز چیست؟»

چشم غمگینش به‌رویم خیره ماند،

قطره‌قطره اشکش از مژگان چکید،

لرزه افتادش به گیسوی بلند،

زیر لب، غمناک خواند:

ـ «نالۀ زنجیرها بر دست من!»

گفتمش:

ـ «آنگه که از هم بگسلند . . .»

خندۀ تلخی به لب آورد و گفت:

ـ «آرزویی دلکش است، اما دریغ

بختِ شورم ره برین امید بست!

و آن طلایی زورق خورشید را

صخره‌های ساحل مغرب شکست! . . .»

من به‌خود لرزیدم از دردی که تلخ

در دل من با او می‌گریست.

گفتمش:

ـ «بنگر، درین دریای کور

چشم هر اختر چراغ زورقی ست!»

سر به سوی آسمان برداشت، گفت:

ـ «چشم هر اختر چراغ زورقی‌ست،

لیکن این شب نیز دریایی‌ست ژرف!

ای دریغا شبروان! کز نیمه‌راه

می‌کشد افسونِ شب در خوابشان . . .»

گفتمش:

ـ «فانوس ماه

می‌دهد از چشم بیداری نشان . . .»

گفت:

ـ «اما، در شبی این‌گونه گُنگ

هیچ آوایی نمی‌آید به‌گوش . . .»

گفتمش:

ـ «اما دل من می‌تپید.

گوش کُن اینک صدای پای دوست!»

گفت:

ـ «این افسوس! در این دام مرگ

باز صید تازه‌ای را می‌برند،

این صدای پای اوست . . .»

گریه‌ای افتاد در من بی‌امان.

در میان اشک‌ها، پرسیدمش:

ـ «خوش‌ترین لبخند چیست؟»

شعله‌ای در چشم تاریکش شکفت،

جوش خون در گونه‌اش آتش فشاند،

گفت:

ـ «لبخندی که عشق سربلند

وقت مُردن بر لبِ مردان نشاند!»

من زجا برخاستم،

بوسیدمش.

تهران، 1334

هوشنگ ابتهاج (هـ . الف. سایه)

از مجموعه «چند برگ از یلدا»

سرودۀ «بوسه» را با صدای شاعر بشنوید!
موسیقی: ماکس بروخ، آداژیو (کول‌نیدری)

مانیفستی برای ایران بزرگ

2010-06-13T22:22:00.003+03:00

دست در دست هم برای ایران بزرگ ، سرافراز و متمدن کوشش نماییم

مجموعه نویسندگان در تلاش برای آبادانی وسر افرازی فرهنگ ایران بزرگ در صحنه جهانی پس از پژوهشها و رایزنی ها میان یکدیگر به یک جمع بندی اجمالی در باب الزامات سرزمین کهن ایران زمین رسیده اند و این جمع بندی شامل 3جزء دموکراسی حقوق بشرو اقوام وملیت می باشد. گفتنی است یاران پایگاه فرهنگی آریارمن نخستین هدف خود را بنیان گذاری فرهنگ نیک و افزایش خِرد و دانش مردم ایران زمین می داند . آشنایی با فرهنگ و زندگی نیاکان کشور عزیزمان ایران و پایه گذاری رفتار و کردار و گفتار نیک آنان در ایران امروز بخشی از هدفهای این پایگاه می باشد . این پایگاه خود را جدا از هرگونه جناح بندی های سیاسی و اجتماعی می داند و به هیچ حزب , گروه , انجمن , گروه نظامی و سیاسی وابسته نمی باشد ولی با برداشتهای فکری از بطن جامعه ایران بر سر شیوه ایرانی خردمندانه که سرآمد همه کشورهای منطقه باشد به یک مانیفست آزاد رسیده اند . این امر زمانی محقق خواهد شد که موارد حقوق بشر و آزادی انسانها و 3 بند زیر را در خود جای داده باشد . از آنجایی که ما بر این باور هستیم که کشورهای بیگانه در هیچ زمانی از تاریخ نه تنها در جهت منافع ملی ما گام برنداشته اند بلکه برای ضربه زدن به تمامیت ارضی ‚ تاریخ ‚ فرهنگ و سرمایه های ملی از هیچ قدمی روی گردان نبوده اند به همین جهت ما خود را میراث داران این سرزمین می دانیم و حق تک تک ما ایرانیان است که با همفکری یکدیگر برای آینده بهتر کشورمان قدم برداریم و دست همه استعمارگران را برای ابد کوتاه نماییم . ایرانی میتواند و بایستی سرافراز در جهان ظاهر گردد . دست در دست یکدیگر برای این مهم کوشش میکنیم . این کشور با خون میلیون شهید آبیاری شده است و بایتسی با قدرت و شکوه تمام در پرتو هویت ملی به جایگاهی اصلی خود در جهان دست یابد .

حقوق بشر

میثاق نامه حقوق بشر پس از جنگ جهانی دوم در سازمان ملل به تصویب رسید و افتخار ایرانیان این است که یکی از تدوین کنندگان این میثاق نامه فریدون هویدا می باشدواین نشاندهنده این است که ایرانیها در این زمینه همیشه دستی در آتش داشته اند. جدا از آنکه بنیان گذار حقوق بشر جهان نیز کوروش بزرگ شناخته شده است . امروزه در تمامی کشورهای مدرن حقوق بشر مورد پذیرش قرار گرفته وبه اجرا در می اید گو اینکه تعدادی از کشورهای غیر دموکراتیک این میثاق نامه را امضا کرده ومتعهد به اجرای آن شده اند ولکن در عمل رفتاری بر خلاف با حقوق بشر دارند .بر مبنای دیدگاه حقوق بشر تمامی انسانها فارغ از هر نژاد ، قوم ، مذهب ، عقیده و جنسیت برابر بوده وانسان بودنشان خود نیز غایت است. هیچکس نباید به صرف دارا بودن عناوین ذکر شده مورد آزارو اذیت قرار گیرد وشخصیت انسانیش خدشه دار شود.انسان بودن انسان گواه ارزشمندی اوست نه مقام و منزلت وی.در نظام مبتنی بر حقوق بشر تاکید بر تکثر انسانهاست و البته نظام خلقت این تکثر را با آفریدن انسانها از انواع نژادها وفرستادن گونه های مختلف دینی صحه گذارده است.

اقوام وملیت

قبل از بحث پیرامون مسئله مورد نظر باید نکته ای انحرافی مورد توجه قرار گیرد.مدتی است که واژه ملیتهای ایران به عمد یا به سهو از جانب برخی از ایرانیان خارج از کشور ( اپوزوسیون ) مورد استفاده قرار می گیرد.به نوعی که این دسته از افراد هر یک از اقوام ایرانی را یک ملت دانسته که در کنار سایر اقوام و یا به قولی ملیتهای دیگر در غالب ایران قرار دارند .قطعااین مسئله خود نیز نقض غرض می باشد و با برنامه ریزی قبلی در جهت منافع استعمار انگلستان می باشد . زیراهر ملت دارای مشخصه های خاص خود از قبیل پرچم ملی سرود ملی نشان ملی وهر آنچه را که مظاهر ملیست دارا می باشد .در واقع هر ملت به مجموعه افرادی گفته می شود که در چارچوب یک کشور زندگی می کنند.به بیان صحیح تر گفتگو از ملیتها به مثابه گفتگو از کشورها است.که قطعا این رویه مغایر با وحدت وحفظ تمامیت ارزی ایران می باشد.بطور کل کشور ایران دارای یک ملت تشکیل یافته از اقوام مختلفی است که در یک نظام دموکراتیک هیچ یک نباید بر سایرین برتری داشته باشد. واژه پرشیا به جای ایران بزرگ یکی دیگر از همین اشتباهات تاریخی است . زیرا پرشیا تنها قسمتی از خاک ایران است ولی ایران تشکیل شده از دهها قوم و تیره گوناگون است که امروزه سرزمین آریایی ها نامیده می شود . ایران کشوریست که از دیرباز دارای اقوام مختلفی بوده که این اقوام در طول تاریخ در راه سرزمین ایران بسیار جانفشانیها نموده اند و به جرات می توان گفت قسمتهایی که از ایران تجزیه شده اند هیچ کدام نه به میل باطنی خود بلکه بر اثر سستی و اهمال حکام وقت ایران ونفوذ قدرتهای بزرگ جدا شدند.اما متاسفانه در طول تاریخ اقوام ایرانی نتوانستند حقوق حقه خود را از حکومتهای ایران بگیرند و به عنوان اقلیت شناخته شده اند و از خواسته های خود دور مانده اند .لازم به ذکر است که واژه اقلیت که درباره این عزیزان به کار رفته بسیار توهین آمیز بوده است زیرا تعداد جمعیت ووسعت جغرافیایی یک قوم هیچ گاه نمی تواندمیزان حقوق انسانها ی آن قوم را افزایش یا کاهش دهد و یا استفاده از الفاظ اقلیت یا اکثریت را در مورد ایشان مجاز بدارد به یک معنا ((اگر یک نفرهم که باشیم حقیقت باز هم حقیقت است ))1)

مسائلی که باید در مورد قومیتها در نظر داشت عبارتند از :

1-آموزش و حفظ زبانهای محلی در کنار زبان ملي فارسی که ستون فقرات جامعه ایران بزرگ محسوب می شود : هر یک از اقوام ایرانی دارای زبانهای مادری یا گویشهای منطقه ای خاص خود می باشند که از روی قائده به آن عشق ورزیده وتکلم دارند و خواستار این امر هستند که در کنار زبان همبستگی ملی زبان مادری خود را در محدوده جغرافیایی خود تعلیم ببینند .

2- تخصیص منابع و بودجه بصورت برابر در سراسر کشورایران : یکی از عواملی که باعث تکدر خاطر اقوام ایرانی را فراهم می آورد عدم تخصیص برابر بودجه کشوری برای تمام نقاط ایران می باشد که قطعا در یک ایران عدالت گستر این امر قابل بهبود و اجرای دقیقتر خواهد بود .

3- حق استفاده از افراد بومی جهت مقامات محلی : در راستای تمرکز زدایی وحق برابر هر از اقوام ایرانی می توانند مقامات محلی خود را از میان هم کیشان وهمشهریان خود گزینش کنند تا به این ترتیب بتوانند خود مسائل کلان استانی خود را حل و فصل کنند .

4- استفاده از همه اقوام ایران در پستهای کلیدی کشوری ولشگری : این حق هر فردیست که با توجه به لیاقت و شایستگی خود در تصمیم گیری های کلان مملکتی ونظامی شرکت بجوید و فارغ از هر قومیت و مذهبی که دارا می باشد بتواند بدلیل وجود قابلیتهایش پستهای کلیدی را بدست بیاورد.

مروري بر اهداف ملي پايگاه تاريخ و فرهنگ ايران

دادن آگاهي هاي تاريخي و فرهنگي و شناساندن فرهنگ و آداب و رسوم اقوام و سرزمينهاي ايران بزرگ.

حفظ تماميت ارضي ايران و مقابله به مثل در برابر هر كشور , گروه يا حزبي كه بر ضد كيان ايران زمين كوشش ميكند .

كوشش براي حفظ آثار باستاني ايران كه شناسنامه ملي هر كشوري است .

كوشش براي جذب همه اقوام ايران و براي لغو قراردادهاي ننگين و استعماری تركمانچاي و گلستان و كردستانات تا بحرين و هرات و بلخ .

شناساندن موسیقی , فرهنگ , تاریخ و تمدن جهانی ایران بزرگ .

درخواست از دولت و همه اقوام ايراني براي گسترش و پروش زبانها و گویشهای كردي , بلوچي , تاتی , آذری و ديگر گويشهاي محلي كه به عنوان ريشه هاي هويت ملي ايران محسوب مي شوند و تشكيل پژوهشكده ها و فرهنگسراهاي مرتبط با آن .

برقراري انسان محوريت در ايران و زنده کردن فرهنگ اصیل ایرانی : کردار نیک , گفتار نیک , پندار نیک

درخواست از دولت براي اجراي اصل 15 قانون اساسي پيرامون تقویت زبانها و گويشهاي محلي و گسترش كانالهاي محلي , روزنامه هاي محلي , دانشسراهاي محلي و . . . در چهارچوب كشور و قوانين ايران .

برخورد با هرگونه تفكر بيگانه پرستي , جدايي خواهي , استقلال خواهي پیر استعمار جهان , انگلستان . كشور و خاك ايران متعلق به همه ملت ايران است و هيچ شهر و منطقه اي حق خودمختاري ندارد . توطئه خودمختاری و یا فدرالیزم اندیشه ای خام و در جهت منافع روس و انگلستان است که هرگز در ایران یکپارچه عملی نخواهد شد .

ايستادگي در برابر متجاوزين تاريخي كشور ايران ( انگلستان , اعراب , آمريكا و روسها ) و حفظ كامل استقلال ملی . انگلستان بزرگترین دشمن ایران می باشد که با سیاستهای استعماری و متجاوزانه خود لکه ننگینی در تاریخ سیصد سال اخیر ما محسوب می شوند . اعراب دشمنان بی خرد و بی فرهنگ ما محسوب می شوند که امروزه عروسکی در دستان بیگانگان بر ضد ایران هستند . روسها نیز از متجاوزین و اشغالگران کهن هفده شهر قفقاز می باشند . آمریکایی ها نیز در طول تاریخ کمتر از صد سال اخیر فقط جهت منافع نفتی خویش با ایران رابطه داشته اند و هیچ سودی به ملت ما نرسانده اند . حق توحشی که آنان از ملت کهن ایران می گرفتند برگ ننگینی دیگری در تاریخ معاصر ایران به ثبت رسیده است .

پشتيباني از اقوام كرد ايراني ساكن در تركيه و عراق كه در زير فشارهاي ملتهاي بيگانه ( عثمانیان و اعراب ) زندگي را سپري ميكنند و جذب آنان و سرزمينشان براي الحاق به كشورشان ايران .

زنده کردن مالكيت قانوني و تاريخي 85 درصدي ايران از درياي پارس ( خليج فارس ) و كوتاه كردن دست بيگانگان از اين منطقه هميشه ايراني . با حمایت از بازگشت دوباره بحرین به خاک ایران .

حفظ فرهنگ و ملی مالكيت ابدي ايران بر جزاير هميشه ايراني سه گانه ( تنب كوچك , تنب بزرگ و ابوموسي ) .

گسترش و زنده کردن هویت ملی ايران ( گسترش موسيقي غنی و معنوی جهانی ایران , صنايع دستي ارزشمند , لباسهاي محلي , ادبيات , فرهنگ , هنر و . . . . ) با ايجاد پژوهشكده ها, فرهنگسراها و ادبكده براي هر شهر حتي مناطق دوردست ايران . هر ايراني باید خود را موظف بداند سهمي در برپايي اين شكوه بزرگ تاريخي داشته باشد . از ساختن فيلم هاي تاريخي و مستند تا ايجاد فرهنگسراي مردمي و تشكيل گروهاي غير دولتي .

رسيدگي و گسترش هرچه بيشتر امكانات به شهرهايي كه به دليل موقيعت كوهستاني , دوردست بودن از پايتخت , ويراني هاي پس از جنگ و یا کوتاهی مسئولان دولتی از حقوق و امکانات زندگی مناسب محروم هستند . این امر با شناخت این مناطق , تاریخ و فرهنگ شان و مکانهای باستانی آنان ممکن است . جلب توریست و درخواست از دولت برای آباد کردن و مدرن سازی این شهرها بخشی از اهداف ما می باشد. ( بلوچستان , كردستان , خوزستان . . . )‌

حذف واژه اقليت و اكثريت از جامعه کهن و یکپارچه ايراني . بر طبق باور نياكان بزرگ ما هر ايراني با هر دين , فرهنگ و زباني ايراني محسوب مي شود و هيچ اكثريتي بر هيچ اقليتي برتري ندارد . حتي يك نفر با يك باور خاص در ايران بايستي با ديگر افراد كل جامعه كه ضرري به منافع ملي نمي زند برابر باشد و اقليت شمرده نشود .

احترام به اديان , مسلكها , باورهاي مذهبي و قومي هر منطقه و در صورت نداشتن ضديت با منافع ملي همگان در باورشان آزاد باشند . یهودی , بهایی , زرتشتی , شیعه , سنی و مسیحی و آزادي و احترام برای همه ادیان , باورها و مسلکها . در نتیجه فرهنگ سازی در جهت احترام به عقاید اقوام , مسلک ها , باورهای قومی و منطقه ای ملت ایران .

گسترش و دگر باره فرهنگ ايراني در مناطق اقوام ايران :‌ تركمنستان , بلوچستان , ازبكستان , تاجيكستان , ارمنستان , آران , كردستان تركيه , كردستان عراق و بحرين .

حذف واژه هاي موهن و ساختگي براي اقوام ايراني كه به نام مليت یا خلق ها ( که حزب ننگین توده در ایران باب کرد ) در برخي رسانه ها شنيده مي شود و برخورد با هرگونه پرچم به جز پرچم ايران كه براي شهرهاي ايراني ساخته شده باشد . ایران کشوری کثیر الملل نمی باشد و فقط دارای اقوام گوناگون مختلف است .

به رسميت نشانختن مليت های اقوام ايراني تازه استقلال یافته : ارمنستان , كردستان عراق , آران ( جمهوري آذربايجان ) , ازبكستان , تركمنستان , گرجستان , بحرين , بلوچستان ,تاجيكستان , افغانستان از سوي ملت ايران . زيرا هيچيك از اين قوميتهاي ايراني به جز ايران ميهني ندارند و دولتشان مشروعيت ندارد . اقوام ايراني فقط در سايه كشورشان ايران داراي هويت و مشروعيت هستند . به خصوص کشورهای که عمرشان به 30یا 40 سال هم نمی رسد و با یاری انگلستان این اهریمن جهانی و روس از بدنه ایران جدا شده اند و حال امروز همچون عروسکی در دستان آنان می باشند و با اتخاذ تدابیر ضد ایرانی در این چند دهه اخیر , ملت ایران را بر باطل کردن قراردادها استعماری گذشته استوارتر کرده است .

پاينده ايران گهواره تاريخ و تمدن بشري

پا ورقی ها

1) مهاتما گاندی رهبر جنبش ضد خشونت هند

منبع ؛

پایگاه اینترنتی آریارمن

آزادی ...

2010-06-13T18:41:00.003+03:00

سجاده فرش عنف و تجاوز، ای داعیان شرع خدا را!

بر قتل‌عام دین و مروت، دست که بسته چشم شما را ؟

الله اکبر است که هر شب، همراه جانِ آمده بر لب

آتشفشان به بال شیاطین، کرده‌ست پاره پاره فضا را

از شرع غیر نام نمانده‌ست، از عرف جز حرام نمانده‌ست

بر مدعا گواه گرفتم، جسم ترانه قلب ندا را

انصاف را به هیچ شمردند، بس خون بی‌گناه که خوردند

شرم آیدم دگر که بگویم، بردند آبروی حیا را

سهراب‌ها به خاک غنودند، آرام آنچنان ‌که نبودند

کو چاره‌ساز نفرت و نفرین، تهمینه‌های سوگ و عزا را ؟

زین پس کدام جامه بپوشند، بهر کدام خیر بکوشند

آنان‌که عین فاجعه دیدند، فخر امام ارج عبا را

سجاده تار و پود گسسته‌ست، دیوی بر آن به جبر نشسته‌‌ست

گو سیل سخت آید و شوید، سجاده و نماز ریا را

سیمین بهبهانی

دستگیریهای گسترده در روز ۲۲ خرداد

2010-06-13T07:58:00.005+03:00

در پی اعتراضات مردمی در اولین سالگرد اعتراض به نتایج دهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری، بیش از 900 تن شهروندان بازداشت شدند. بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، دستکم 300 تن از این افراد بازداشتی را زنان تشکیل می دهند و خانواده های بازداشت شدگان از چگونگی وضعیت عزیزانشان بی اطلاع اند. این روند تا جایی است که نیروهای امنیتی با بستن تقاطع خیابان "شهدای ژانداری" و "کارگر جنوبی" برای ممانعت از تجمع خانواده ها در مقابل "ستاد فرماندهی تهران بزرگ" ممانعت به عمل آورده اند. گفتنی است تا کنون دستکم مشخصات 15 تن از زنان بازداشتی که کارت شناسایی به همراه نداشتند به خانواده ها اعلام شده و از ایشان خواسته شده که مدارک شناسایی این افراد را تحویل دهند. مسئولان به خانواده ی مردان بازداشت شده نیز گفته اند که از فردا برای پیگیری وضعیت عزیزانشان باید به "پلیس امنیت" مراجعه کنند. شایان ذکر است در ساعت 2 بامداد 23 خرداد ماه، سی تن از بازداشت شدگان که همگی در ردیف سنی 20-25 سال بودند به وسیله ی یک ون به میدان انقلاب منتقل و در آن جا رها شدند.

در ابن باره می خوانیم ؛

سی ان ان: در آستانه سالگرد اعتراضات انتخاباتی، یکی از نزدیکان شیرین عبادی بازداشت شد. نرگس محمدی یکی از سخنگویان و نزدیکان شیرین عبادی در گروه مدافعین حقوق بشر، 48 ساعت پیش از آغاز سالگرد اعتراضات انتخاباتی در ایران بازداشت شده است. به گفته هادی قائمی یکی از سخنگویان کمپین حقوق بشر، هیچ اطلاعات دیگری از چگونگی بازداشت خانم محمدی وجود ندارد. شیرین عبادی برنده جایزه نوبل صلح و از منتقدین حقوق بشری به خصوص پس از اعتراضات انتخاباتی سال گذشته در ایران است.
بازداشت بیش از۹۰۰ تن در پی اعتراضات روز گذشته ؛ خبرگزاری هرانا - در پی اعتراضات مردمی در اولین سالگرد اعتراض به نتایج دهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری، بیش از 900 تن شهروندان بازداشت شدند. بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، دستکم 300 تن از این افراد بازداشتی را زنان تشکیل می دهند و خانواده های بازداشت شدگان از چگونگی وضعیت عزیزانشان بی اطلاع اند. این روند تا جایی است که نیروهای امنیتی با بستن تقاطع خیابان "شهدای ژانداری" و "کارگر جنوبی" برای ممانعت از تجمع خانواده ها در مقابل "ستاد فرماندهی تهران بزرگ" ممانعت به عمل آورده اند. گفتنی است تا کنون دستکم مشخصات 15 تن از زنان بازداشتی که کارت شناسایی به همراه نداشتند به خانواده ها اعلام شده و از ایشان خواسته شده که مدارک شناسایی این افراد را تحویل دهند. مسئولان به خانواده ی مردان بازداشت شده نیز گفته اند که از فردا برای پیگیری وضعیت عزیزانشان باید به "پلیس امنیت" مراجعه کنند. شایان ذکر است در ساعت 2 بامداد 23 خرداد ماه، سی تن از بازداشت شدگان که همگی در ردیف سنی 20-25 سال بودند به وسیله ی یک ون به میدان انقلاب منتقل و در آن جا رها شدند.
اخبار روز ؛ گزارش های اولیه حاکی است در برخی مناطق شهر مشهد برخوردهایی با اجتماع کنندگان رخ داده است و دست کم ده تن بازداشت شده اند ...

برخی از شاهدان عینی به کمپین بین المللی حقوق بشر گفتند که در تهران و برخی از شهرهای دیگر از جمله مشهد نیروهای پلیس و بسیجی با حضور گسترده در اقصی نقاط شهر واز جمله در اطراف دانشگاه ها از هر گونه تجمع مسالمت آمیز افراد جلوگیری می کند دربرخی مناطق شهر نیز برخوردهایی با اجتماع کنندگان رخ داده است که هنوز اطلاعات دقیقی در خصوص این خصوص منتشر نشده است.

به گزارش یکی از شاهدان عینی اعتراضات پراکنده و درگیری در اطراف پارک ملت و دانشگاه فردوسی مشهد رخ داده و تعداد از مردم نیز دستگیر شده اند که در این زمینه هم اطلاعات دقیقی درمورد تعداد افراد دستگیر شده در دست نیست. اگر چه یکی دیگر از شاهدان عینی از دستگیری حداقل ده تن در پارک ملت مشهد گفته است. وی به کمپین گفت: «‌از ساعت ۱۰ تا ۱۱ صبح دانشگاه های مشهد از جمله دانشگاه های فردوسی، آزاد، سجادو پیام نور مشهد شاهد حضور گسترده نیروهای پلیس و لباس شخصی ها بود. او گفت که این نیروها از تجمع دانشجویان جلوگیری می کنند و خود وی شاهد درگیری بین دانشجویان و نیروهای پلیس بوده است.

لینک فیلم هایی از حضور گسترده نیروهای امنیتی و انتظامی در مشهد: اینجا و اینجا را کلیک کنید

4. رادبو فردا : جانشين فرمانده نيروی انتظامی: تعدادی در تهران بازداشت شده اند ؛ احمدرضا رادان، جانشين فرمانده نيروی انتظامی، روز شنبه، سالروز انتخابات رياست جمهوری ۲۲ خرداد، گفت که هيچ مشکلی در سراسر ايران گزارش نشده است. به گزارش خبرگزاری ها در ايران، اين مقام انتظامی جمهوری اسلامی گفت: در تهران نيز تعداد اندکی از افراد ، توسط مأموران اطلاعاتی به عنوان مظنون دستگير شدند که پس از تکميل پرونده به دستگاه قضايی معرفی خواهند شد. سخنان احمدرضا رادان در شرايطی ابراز شده اند که بر اساس تصاوير منتشر شده بر روی شبکه « يوتيوب»، تظاهراتی در برخی از مناطق تهران ، از جمله چند دانشگاه، صورت گرفته بود. همچنين به گزارش سايت های نزديک به اصلاح طلبان و شاهدان عينی، نيروهای امنيتی جمهوری اسلامی ايران و نيز لباس شخصی ها با استقرار در خيابان های مرکزی تهران مانع از تجمع گروه های کوچک متعرضين شدند. بر اساس اين گزارش ها، درگيری های پراکنده ای نيز ميان اين نيروها و مخالفان صورت گرفت.

چه خواهیم گفت ؟!

2010-06-11T11:33:00.008+03:00

به کوروش چه خواهيم گفت؟

اگر سر بر آرد ز خاک

اگر باز پرسد ز ما

چه شد دين زرتشت پاک

چه شد ملک ايران زمين

کجايند مردان اين سرزمين

به کوروش چه خواهيم گفت؟

اگر ديد و پرسيد از حال ما

چه کرديد بُرنده شمشير خوش دستتان

کجايند ميران سر مستتان

چه آمد سر خوي ايران پرستي

چه کرديد با کيش يزدان پرستي

به شمشير حق نيست دستي

که بر تخت شاهي نشسته است

چرا پشت شيران شکسته است

در ايران زمين شاه ظالم کجاست هوا خواه آزادگي

پس چرا بي صداست چرا خامش و غم پرستيد

هاي کمر را به همت نبستيد،

هاي چرا اينچنين زار و گريان شديد

سر سفره خويش مهمان شديد چه شد

عِرق ميهن پرستيتان چه شد

غيرت و شور و مستيتان سواران بي باک ما را چه شد

ستوران چالاک ما را چه شد

چرا مُلک تاراج مي شود

جوانمرد محتاج مي شود

چرا جشنهامان شد عزا

در آتشکده نيست بانگ دعا

چرا حال ايران زمين نا خوش است

چرا دشمنش اينچنين سر کش است

چرا بوي آزادگي نيست

واي بگو دشمن ميهنم کيست

هاي بگو کيست اين ناپاک مرد

که بر تخت من اينچنين تکيه کرد

که تا غيرتم باز جوش آورد

ز گورم صداي خروش آورد

به کوروش چه خواهيم گفت؟

اگر سر بر آرد ز خاک

یک سال گذشت ...

2010-06-09T21:42:00.003+03:00